ันที
“ข้าเป็นคนนำเรื่องยุ่งยากมาให้ ข้าสมควรต้องเป็นคนจัดการ” เฟิ่งจิ่วกล่าวพลางวางตะเกียบลง จากนั้นก็ให้คนเก็บข้าวของบนโต๊ะไป
คุณชายรองฉินมองนาง คิดแล้วค่อยถาม “ภูตหมอ ข้าขอบังอาจถามสักคำว่าท่านมาจากที่ไหนหรือ”
เมื่อได้ฟังดังนั้น เฟิ่งจิ่วมองเขาครั้งหนึ่ง ถามคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มว่า “เจ้าคิดว่าอย่างไร”
“น่าจะเป็นสถานที่ที่พวกข้าไม่รู้จักกระมัง! สัตว์พันธสัญญาอย่างสัตว์มหาเทพนั้น ตามที่ข้ารู้สำหรับทางแถบนี้นั้น ต่อให้เป็นสำนักที่มีอายุหลายร้อยปีก็ไม่อาจครอบครองแม้สักตัว อีกทั้งวิชาแพทย์ของภูตหมอก็นับได้ว่าช่วยให้ฟื้นจากความตายได้อย่างแท้จริง วิชาแพทย์เช่นนี้ ความสามารถเช่นนี้ ต้องไม่ได้มาจากสถานที่ธรรมดาอย่างแน่นอน”
แววตาของเขาทอประกายเล็กน้อย “ภูตหมอบอกให้ข้ารู้ได้หรือไม่”
“บอกแล้วเจ้าก็คงไปที่นั่นไม่ได้” เฟิ่งจิ่วส่ายหน้าก่อนกล่าว “ที่ที่ข้ามามีแต่ผู้ฝึกพลังวิญญาณ ผู้ฝึกพลังเร้นลับมีน้อยนัก ตอนแรกข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าที่นี่ห่างจากที่ที่ข้าจากมาเท่าไร แต่ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ข้าก็พอรู้อยู่คร่าวๆ แล้ว”
นางยิ้ม ยกน้ำชาที่ข้ารับใช้นำมาให้ขึ้นจิบคำหนึ่ง “ที่นี่เรียกกันโดยทั่วกันว
