ยอมทนรับอยู่เพียงฝ่ายเดียว และเพราะมองเห็นจากคนสำนักสัตยุทธ์พวกนี้ก็รู้แล้ว ว่าสำนักที่ว่านี้ไม่ใช่คนดีมีคุณธรรมอะไร นางจึงตัดสินใจแล้ว
ในเมื่อสำนักสัตยุทธ์มีอิทธิพลไม่ธรรมดาในแถบนี้ เช่นนั้นหากเกิดเรื่องนี้ขึ้นแล้วไม่เก็บกวาด ก่อนที่นางจะจากไป ตระกูลฉินจะต้องเดือดร้อนแทนนางอย่างแน่นอน นางจึงไม่อาจสะบัดก้นจากไป แล้วทิ้งเรื่องยุ่งเหยิงไว้ให้คนตระกูลฉินต้องปวดหัวได้
นางเดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ มาถึงข้างกายกลืนเมฆา สายตากวาดมองไปที่เจ้าสำนักห้าที่หมดสติไปแล้วอย่างเย็นชา จากนั้นก็มองเจ้าสำนักสามที่กำลังถูกประคองเพราะได้รับบาดเจ็บ สุดท้ายก็ยิ้มออกมา
ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้าของนางในตอนนี้นั้น กลับดูน่ากลัวเหมือนมารร้ายในสายตาของคนสำนักสัตยุทธ์อย่างไรอย่างนั้น
“เจ้าเล่า อยากอยู่ต่อหรือไม่ หรือคิดทิ้งชีวิตไว้ที่นี่” นางลูบศีรษะกลืนเมฆา ลูบไปตามขนบนศีรษะของมัน พร้อมกันนั้นก็จ้องมองไปที่เจ้าสำนักสามที่มีสีหน้าซีดขาวจนน่าเวทนา
บางคนถูกปรามได้ด้วยพละกำลัง ตอนที่ควรบ้าคลั่งก็ต้องบ้าคลั่ง ส่วนนางนั้น ในเมื่อมีความสามารถให้บ้าคลั่งได้ นางย่อมไม่ยอมถอยและปล่อยให้เรื่องราวเป็นไปอย่างง่ายดายแน่นอน
“เจ้าคิดจะทำอะ
