้นแล้วก็ไม่ขยับอีก เหมือนกับตายแล้วอย่างไรอย่างนั้น
ไม่มีใครในเวลานี้สนใจเขา คนจากสำนักสัตยุทธ์ต่างพากันส่งเสียงร้องออกมา ทว่าไม่อาจลุกขึ้นยืนได้ โดยเฉพาะตอนที่มองเห็นผู้นำขบวนล้มลง และเห็นสัตว์มหาเทพยังคงคาบแขนโชกเลือดอยู่ในปาก ยิ่งทำให้พวกเขาตกใจเสียจนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว พากันส่งเสียงร้องออกมาดังเดิม
“สะ…สัตว์มหาเทพ!”
“สัตว์มหาเทพ!”
“อ๊า! สัตว์มหาเทพ!”
“โฮก!”
กลืนเมฆาคำรามอีกครั้ง เสียงของมันแฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามของสัตว์มหาเทพ กลายเป็นกระแสปราณหลายสายที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า กดดันคนเหล่านั้นในทันที ทำให้พวกเขากุมศีรษะพลางร้องออกมาด้วยความกลัว ไม่อาจลุกขึ้นมาได้
“ไว้ชีวิตด้วย…ไว้ชีวิตด้วย…”
พวกชาวบ้านที่ถอยไปไกลเพราะกลัวโดนลูกหลงมองจนอึ้งงันไปแล้ว ท่ามกลางคนเหล่านั้นถึงขั้นยังมีคนจากตระกูลใหญ่ในเมือง ไปจนถึงเจ้าเมืองที่รีบร้อนมาถึงที่นี่รวมอยู่ด้วย เพียงแต่ต่อให้เป็นพวกเขาก็ไม่อาจคาดคิดได้ว่าจะมีสัตว์มหาเทพปรากฏตัวอยู่กลางเมืองเช่นนี้…
สัตว์มหาเทพ! นะ…นี่คือสัตว์เทพยิ่งใหญ่ที่มีแต่ในตำนาน เหตุใดจึงมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้ ภูตหมอผู้นี้มีที่มาอย่างไรกันแน่ สตรีนางหนึ่งสามารถครอบครองสัต