ตอนที่ 3238 รอเงียบๆ
ที่เรือนอีกด้านหนึ่ง เฟิ่งจิ่วกำลังนอนพักผ่อนอยู่บนตั่งนุ่มในเรือน ยิ่งม่านราตรีโรยตัวลงมาเท่าไร ข้างนอกก็ยิ่งเงียบสงัด ไม่มีเสียงใดเลยแม้แต่นิด
ในเรือนไม่ได้จุดตะเกียง มืดสนิทไปหมด ด้วยเหตุนี้หากเฟิ่งจิ่วนอนอยู่บนเตียงนุ่มแล้วไม่ได้สังเกต ก็ยากยิ่งนักจะรู้ว่าในนั้นยังมีคนอยู่อีกคนหนึ่ง
หลังจากยามจื่อผ่านไป ข้างนอกพลันมีเสียงกิ่งไม้ขยับไหวดังซู่ซ่า ประตูหน้าต่างส่งเสียงคล้ายถูกลมพัดใส่อยู่เลือนราง ลมยามค่ำคืนพัดผ่านซอกประตูและหน้าต่างที่เปิดอยู่ครึ่งหนึ่ง เย็นสบายทว่าแทรกซึมสู่ผิวหนัง ทำให้คนหนาวสั่นอย่างอดไม่อยู่
ภายในห้องเงียบสงบ เฟิ่งจิ่วที่อยู่บนตั่งนุ่มกลับลืมตาอยู่ ดวงตาสุกใสคู่หนึ่งมองที่กลางห้องที่มืดสนิทอย่างเงียบๆ
นางซ่อนกลิ่นอายทั่วร่างกาย ผสานเข้ากับใจกลางห้องอย่างไร้สุ้มเสียง จนกระทั่งมองเห็นเงาร่างปลิวลมโปร่งแสงลอยเข้ามาในห้องนี้ นางถึงหรี่ตาลงจ้องมองวิญญาณหลายสายตรงหน้า
“คนผู้นี้ใกล้ตายแล้ว ให้ข้าใช้ร่างนี้เถอะ!”
“ไม่ได้! ตกลงกันแล้วว่าร่างนี้เป็นของข้า!”
“ได้อย่างไร ตอนนี้คนผู้นี้เหมือนกับเหลือลมหายใจสุดท้าย เป็นข้าที่พยายามมากที่สุด ร่างของเขาย่อมต้อ
