ป หมอหลูที่ร้านขายยาคนนั้นก็ได้ยินเรื่องนี้แล้วเช่นกัน
เพราะมีคนบอกว่าวิชาแพทย์ของหมอหลูไม่ได้เรื่อง คนอื่นรักษาคนที่เขาไม่อาจรักษาได้แล้ว ด้วยเหตุนี้หลังจากได้ยินข่าว หมอหลูผู้นั้นจึงรู้สึกแปลกใจไม่น้อย ก่อนไปยังบ้านของอวี๋อันด้วยตนเอง คิดจะไปดูว่าแท้จริงแล้วเรื่องเป็นอย่างไรแน่
ตอนเขามาถึง หญิงชรากำลังเตรียมอาหารกลางวัน ส่วนเฟิ่งจิ่วอยู่ในลานบ้าน กำลังดูว่าเพราะอะไรขาซ้ายของตนเองถึงได้ไร้เรี่ยวแรงขึ้นมากะทันหัน ก่อนจะพบว่าขาซ้ายของนางมีรอยประทับสีแดงของยันต์ชิ้นหนึ่ง
“ชายชราผู้นี้ใช้ยันต์เป็นด้วยหรือ”
นางประหลาดใจนัก จากนั้นจึงนำตำราเกี่ยวกับยันต์ออกมาอ่านดู ในห้วงมิติของนางมีตำราที่คล้ายกันอยู่ไม่น้อย ก่อนหน้านี้ยิ่งเคยศึกษาวิชายันต์แบ่งร่าง เพียงแต่ไม่คิดเลยว่าอาจารย์ของนางผู้นั้นจะใช้ยันต์เป็นเหมือนกัน อีกทั้งถือโอกาสตอนนางไม่ทันสังเกตเห็นแล้วใช้ยันต์กับนาง
นางที่พลิกตำรายันต์อ่านอยู่ในลานพลันได้ยินเสียงดังมาจากข้างนอกรางๆ…
“ยายอวี๋ ข้าได้ยินว่าอวี๋อันหายดีแล้ว เป็นความจริงหรือ” หมอหลูผู้นั้นเข้ามาแล้วค่อยสอบถาม
“ยังไม่หายดี แต่เขาฟื้นแล้ว” หญิงชราพูดด้วยความดีใจ ก่อนจะเชิญเข
