ที่นี่ เขาคือหมอที่ร้านขายยานั้น นับว่าเป็นบุคคลที่มีเกียรติคนหนึ่งในเมือง วันนี้เขามาเยือนถึงที่ด้วยตนเอง ข้าไม่อาจไล่เขาออกไปได้” หญิงชรากล่าวเสียงเบา จากนั้นจึงมองเฟิ่งจิ่วแล้วกล่าวอีก “เขาบอกว่าอยากพบท่าน ไม่ทราบว่า…”
ได้ยินดังนั้นแล้ว เฟิ่งจิ่วจึงเอ่ยเสียงเรียบ “ให้เขากลับไปเถอะ! ข้าไม่พบ”
“ตกลง” หญิงชราตอบรับ คราวนี้นางออกไปข้างนอก ปิดประตูเรียบร้อย แล้วพูดกับหมอหลูที่คอยท่าอยู่ในลานบ้านว่า “ภูตหมอบอกว่าไม่พบ หมอหลู ข้าว่า…”
“ก็ได้!” หมอหลูไม่ได้ดึงดันเช่นกัน เพียงกล่าวว่า “อวี๋อันอาการดีขึ้นแล้วจริงๆ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ข้าก็จะกลับไปก่อน” พูดแล้วเขาก็หมุนกายจากไป
หลังจากพ้นประตูไปแล้ว เขาหันไปมองลานเล็กแห่งนั้น แวววูบไหวอยู่บ้าง ภูตหมอ? หมอที่ครอบครองวิชาแพทย์ไม่ธรรมดาคนหนึ่งหรือ? ความสามารถของอีกฝ่ายอยู่เหนือเขา ย่อมไม่แปลกที่จะไม่ยอมพบหน้าสักครั้ง
เพียงแต่ยิ่งเป็นเช่นนี้ เขาก็ยิ่งสงสัยว่าคนผู้นี้เป็นใครกันแน่?
เฟิ่งจิ่วไม่ได้เห็นหมอหลูผู้นั้นอยู่ในสายตา ด้วยเหตุนี้หลังจากเขาไปแล้ว นางจึงอ่านตำราต่อไป คิดว่าทำลายยันต์ที่ขาซ้ายให้ได้ก่อนค่อยว่ากัน เพียงแต่ขณะเดียวกันนางก
