็ขอให้หญิงชราช่วยนางสืบเรื่องบางเรื่อง
นั่นก็คือสืบว่าในเมืองมีใครป่วยหนักหรือไม่ ไปจนถึงชื่อเสียงของคนที่ล้มป่วยเป็นอย่างไรบ้าง
เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับหญิงชรา อย่างไรเสียออกจากบ้านไปจ่ายตลาดก็ได้พบคนคุ้นเคยและสนทนากันอยู่แล้ว พูดเรื่องสดใหม่เกี่ยวกับในเมือง ไปจนถึงเรื่องซุบซิบบางอย่าง หญิงชราฟังเฟิ่งจิ่วกำชับแล้วก็ยินดีที่จะไปสืบให้เป็นอย่างยิ่ง อย่างไรเสียนางก็ช่วยบุตรชายตนเอาไว้ อีกทั้งไม่เก็บเงินอีกต่างหาก
ดังนั้นหลังจากเฟิ่งจิ่วช่วยฝังเข็มให้อวี๋อันเป็นครั้งที่สาม รวมไปถึงฟังหญิงชราเล่าให้ฟังว่าที่ไหนในเมืองมีคนป่วยหนักบ้าง ครั้นเมื่อได้ยินว่ายังมีครอบครัวที่ใจดีมีเมตตาอยู่ นางก็คิดที่จะไปดูถึงที่ด้วยตาตนเองสักหน่อย
เพียงแต่พอคิดถึงตรงนี้แล้ว ก็ให้รู้สึกว่าทิศทางกลับตาลปัตรอยู่บ้างอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ก่อนหน้านี้ล้วนเป็นคนป่วยมาตามหานาง ตอนนี้กลับเป็นนางที่ไปหาคนป่วยถึงหน้าประตูบ้าง ช่างคิดไม่ถึงเลยจริงๆ
“ตอนนี้อวี๋อันไม่เป็นไรแล้ว ข้าควรจากไปแล้วเช่นกัน” เฟิ่งจิ่วบอกลาหญิงชรา อีกทั้งยังมอบเงินให้นางจำนวนหนึ่ง “เจ้ารับเงินนี้ไว้เถอะ! จะได้ช่วยดูแลร่างกายของอวี๋อันต่อไปได้”
หญิง
