ตอนที่ 3225 คนแรก
เฟิ่งจิ่วยืนมองอยู่ไม่ไกล ได้ยินคนข้างกายสนทนากัน จากนั้นนางก็มองไปยังหญิงชราที่ส่งเสียงอ้อนวอนคนนั้นอีกครั้ง คนของร้านขายยาไม่เห็นใจนางเลยสักนิด ท้องฟ้ามืดลงแล้ว คนที่มองดูอยู่รอบๆ ก็ทยอยแยกย้ายกันไป เหลือเพียงหญิงชราที่อ้อนวอนอยู่ตรงนั้น ทันใดนั้นนางก็ค้ำไม้เท้าเดินไปข้างหน้า
“บุตรชายของเจ้าป่วยเป็นอะไร” เฟิ่งจิ่วถาม มองหญิงชราที่มีสีหน้าเจ็บปวดสิ้นหวังผู้นั้น
ตอนหญิงชราได้ยินเสียง นางเงยหน้าขึ้นมองแล้วเห็นคนที่เหมือนกับขอทานคนหนึ่ง เมื่อลองเช็ดน้ำตาแล้ว นางจึงเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่าไร้เรี่ยวแรง พร้อมกับแววตาสิ้นหวังจนแทบขาดใจตาย “ไม่รู้ว่าป่วยเป็นอะไร หมอล้วนวินิจฉัยไม่ได้ ไม่มีใครยอมช่วยเขา ไม่มีใครยอมช่วยพวกเรา…”
ตอนนี้นางกำลังคิดว่าหากบุตรชายของนางตาย นางจะตายตามไปด้วยอย่างแน่นอน อย่างไรเสียญาติของนางล้วนตายจากไปหมดแล้ว หญิงชราอย่างนางมีชีวิตอยู่ต่อไปก็ไม่มีค่าอะไร
“ข้าช่วยเขาได้ พาข้าไปดูหน่อยเถอะ!” เฟิ่งจิ่วกล่าว ยื่นมือไปประคองหญิงชราให้ลุกขึ้น
อาจเป็นเพราะถึงจุดที่สิ้นหวังที่สุดแล้ว เมื่อได้ฟังดังนั้น หญิงชราพลันดวงตาเป็นประกาย “เจ้าช่วยบุตรชายข้าได้หรือ เจ้
