ความรู้สึกนี้ ตระกูลย่อมไม่มีทางออกหน้าแก้ไขแทนนางเช่นกัน หากเป็นเช่นนั้นก็เป็นนางเองที่ทำลายเกียรติของทั้งตระกูลหวันเหยียนอย่างแท้จริง
การที่เขาบอกว่าตระกูลหวันเหยียนจะมีพื้นที่สำหรับนางเสมอ คือการแสดงให้นางเห็นถึงความอดทนและการสนับสนุนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว
ชายหนุ่มฟังจบและเห็นภาพนี้กลับพูดอะไรไม่ออก เขายังจะพูดอะไรได้อีกเล่า คนที่เขารักไม่ได้รักเขา เขาจะพูดอะไรได้?
“เช่นนั้นพวกข้าจะกลับก่อนแล้ว ฝากเจ้าบอกผู้อาวุโสคนนั้นด้วย!” ชายวัยกลางคนว่า หลังจากกำชับเรียบร้อย คราวนี้ถึงเอ่ยกับชายหนุ่ม “ไปเถอะ!”
ชายหนุ่มเดินตามอาเจ็ดของเขาไปข้างนอก ทันใดนั้นเขาพลันหยุดฝีเท้า หันไปมองหวันเหยียนเชียนหวาอีกครั้งหนึ่ง คำพูดมากมายอัดแน่นอยู่ในดวงตาที่มีแต่ความสับสน สุดท้ายเขาเพียงพูดว่า “เชียนหวา เจ้าดูแลตัวเองด้วย” เมื่อสิ้นเสียงนั้น เขาสาวเท้าก้าวใหญ่เดินต่อไป
หวันเหยียนเชียนหวาไม่ได้ไปส่งพวกเขา แค่มองพวกเขาจากไป จนกระทั่งเงาหลังของพวกเขาหายไปจากสายตาแล้วถึงเดินออกไปข้างนอกบ้าง ทว่าในตอนนี้เองกลับเห็นผู้อาวุโสผู้นั้นเดินเข้ามา
ผู้อาวุโสมองหวันเหยียนเชียนหวาครั้งหนึ่ง คล้ายกับไม่แปลกใจที่นางไม่จาก
