ตอนที่ 3210 พากลับ
“ฮือๆ…”
เสียงร้องไห้ฮือๆ ดังขึ้น ทำเอาสองคนนั้นหน้าซีดเผือด ส่งเสียงร้องด้วยความตกใจออกมาพร้อมกัน
“เฮ้ย! ใครน่ะ!”
ฝ่ายชายลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ส่วนฝ่ายหญิงดึงเสื้อผ้าแล้วลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วเช่นกัน นางหลบไปอยู่ด้านหลังบุรุษผู้นั้นแล้วจัดระเบียบเสื้อผ้าและผมเผ้าที่ยุ่งเหยิง
“ฮือ…”
เสียงร้องไห้น่ากลัวดังมาอีกครั้ง มองไม่เห็นว่ามีอะไรอยู่ข้างกาย แต่กลับรู้สึกได้ว่าลมหยินพัดมาพาให้ขนลุกอยู่เป็นระลอก พวกเขาสองคนร้องออกมาอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะจากที่นี่ไปด้วยความว่องไว
หวันเหยียนเชียนหวาหัวเราะเสียงเบา กวักมือเรียกวิญญาณมืดมนนั้นกลับมา นางนอนหลับบนต้นไม้ต่อ เมื่อถึงช่วงเย็นย่ำนางถึงค่อยกระโดดลงจากต้นไม้ เดินเข้าไปในป่าไผ่ เดิมคิดจะไปดูจวินเจวี๋ยซางสักหน่อย ใครเล่าจะรู้ว่าเขตแดนยังคงอยู่ ยังคงเข้าไปไม่ได้ เห็นดังนั้นแล้วก็นางหัวเราะขึ้นมา ย่างก้าวเปลี่ยนทิศทางไปยังเรือนไม้ไผ่ที่ตนเองพักอยู่แทน
ทว่าสิ่งที่ทำให้นางคิดไม่ถึงคือเช้าตรู่วันต่อมาก็มีคนมารายงานว่า
“คุณหนูหวันเหยียน คนในเผ่าของท่านมารับท่านกลับไปแล้ว”
เมื่อได้ยินดังนั้น หวันเหยียนเชียนหวาที่ยังคงงุนงงอยู่หลายส่วนก็เดินอ
