ก็คือป่าสัตว์ปีศาจ มีอันตรายอยู่ทุกที่ หากประมาทย่อมตกอยู่ในสถานการณ์คับขับ กลายเป็นสิ่งของรองท้องของสัตว์ปีศาจ พาสตรีเยาว์วัยร่างกายอ่อนแอคนหนึ่งเข้ามา ช่างรนหาที่ตายจริงๆ
ทว่าสิ่งที่ทำให้นางคาดไม่ถึงคือพวกเขาเพิ่งนั่งลงพักผ่อนได้ไม่นาน หญิงสาวนางนั้นก็สังหารงูที่เลื้อยอยู่บนต้นไม้ได้ตัวหนึ่ง จากนั้นก็ดันมันมาถึงตรงหน้านาง
“มา กินอะไรหน่อยเถอะ! เจ้ากินเนื้องูนี่กระมัง” นางขยับงูที่ถูกตัดศีรษะไปแล้วมาตรงหน้า จากนั้นก็วางสัตว์ตัวน้อยลง “รีบกินเร็ว แม้สัตว์ปีศาจพวกนี้มีพลังปีศาจน้อยมาก แต่ก็น่าจะเสริมกำลังให้เจ้าได้”
มุมปากของเฟิ่งจิ่วกระตุกครั้งหนึ่ง เสริมกำลัง? เอาตาที่ไหนมามองว่านางต้องกินงูเสริมกำลัง ยิ่งไปกว่านั้นวางงูไว้ตรงหน้านางทั้งตัวเช่นนี้แล้วจะให้นางกินอย่างไร คิดว่านางเป็นสัตว์ตัวหนึ่งจริงหรือ?
“คุณหนู สัตว์ตัวนี้เหมือนจะเลือกกินอยู่บ้าง น่าจะไม่กินเนื้องูหรอก!”
ชายคนหนึ่งข้างๆ กล่าวพร้อมรอยยิ้ม มองสัตว์ตัวน้อยที่มีท่าทางรังเกียจและมองท้องฟ้าท่าเดียวอย่างนึกขัน รู้สึกว่าท่าทางนั้นช่างเหมือนคนนัก น่ารักและน่าเอ็นดูเป็นอย่างมาก
“เอ๋? ไม่กินเนื้องู? เช่นนั้นเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นแล้วกัน!” นาง
