ทำให้นางตื่นขึ้นจากนิทรา นางลืมตามองอินทรีแก่ครั้งหนึ่ง ก่อนถามว่า “จ้องมองข้าดึกๆ ดื่นๆ เช่นนี้ทำไม เจ้าจ้องมองเช่นนี้ ข้าจะหลับได้อย่างไร”
และอาจเป็นเพราะเพิ่งตื่น เสียงของนางจึงเจือความเกียจคร้านไว้เล็กน้อย ฟังดูแล้วจึงยิ่งยั่วยวนใจนัก โดยเฉพาะในเวลาค่ำคืนเช่นนี้
อินทรีแก่ยื่นปีกชี้ไปที่เฟิ่งจิ่ว พูดจาติดขัด “เจ้า เจ้า…เจ้ากลายเป็นคนแล้ว…”
“เดิมทีข้าก็เป็นมนุษย์อยู่แล้ว” เฟิ่งจิ่วยกมือขึ้นปิดปากหาวพร้อมกล่าวอย่างไม่ยี่หระ ทว่าเมื่อนางยกมือขึ้น มองเห็นเสื้อสีแดงไปจนถึงมือของตนเอง ก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง
“เอ๋?”
นางพลิกตัวลุกขึ้นนั่ง ก้มหน้ามองร่างกายของตนเอง เปลี่ยนกลับเป็นร่างคนแล้วจริงหรือ?
“หรือว่าฤทธิ์ยานั้นหมดแล้ว” นางเอ่ยด้วยความประหลาดใจอย่างอดไม่อยู่ รู้สึกว่าร่างคนสบายกว่า กว่าจะกลับเป็นร่างคนได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ทันใดนั้นนางจึงถามขึ้นว่า “อินทรีแก่ แถวนี้มีแหล่งน้ำหรือไม่ ข้าอยากไปอาบน้ำ”
ไปอาบน้ำกลางดึกน่ะหรือ?
อินทรีแก่ชำเลืองมองเฟิ่งจิ่วครั้งหนึ่ง จากนั้นจึงชี้ลงไปด้านล่าง “ข้างล่างมีแหล่งน้ำ”
