ย นี่เป็นโอสถของพวกข้า ทุกเม็ดล้วนเป็นโอสถระดับเจ็ด ขอเจ้าหุบเขาน้อยรับไว้ด้วย”
เฟิ่งจิ่วมองโอสถเหล่านั้น ยิ้มพลางว่า “ข้าย่อมเชื่อใจพวกท่าน” พูดจบแล้วนางก็สะบัดแขนเสื้อ เก็บโอสถทั้งหมดเข้าไปในห้วงมิติ ไม่ได้ตรวจดูแต่อย่างใด
การกระทำนี้ของนางทำให้ได้รับความเชื่อมั่นและความเคารพจากทุกคนแล้ว
ถูกต้อง อายุเท่านี้ ไม่ว่าพลังหรือพรสวรรค์ด้านการหลอมโอสถล้วนถือเป็นบุคคลผู้มีความโดดเด่นพอที่จะเป็นเจ้าหุบเขาน้อยของพวกเขา พวกเขายังมีอะไรไม่พอใจ ไม่โอนอ่อนได้อีกหรือ?
ถึงจะเป็นสตรี แต่นางก็แสดงให้เห็นแล้วว่าสตรีก็ไม่พ่ายแพ้ต่อพวกเขา พวกเขาย่อมไม่มีทางเก็บไปนินทาลับหลังแน่นอน
“ยินดีกับราชาโอสถ ยินดีกับราชาโอสถ!”
“คารวะนายหญิงน้อย”
เสียงของทุกคนดังขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้เป็นคนในหุบเขาราชาโอสถกำลังตะโกน เสียงดังกึกก้องสะท้อนอยู่กลางหุบเขา เนิ่นนานไม่ซ่านสลาย…
หลังเที่ยงวัน เฟิ่งจิ่วมาถึงกลางถ้ำที่พวกตู้ฝานพักอยู่ เมื่อเข้าไปแล้วพวกเขาก็ล้อมเข้ามาทันที
“นายท่าน พวกเขาไม่ได้ทำให้ท่านลำบากใจใช่หรือไม่” หลายคนถามด้วยความเป็นห่วง
……….
