เจ้าเป็นศิษย์ของข้าแล้ว และเป็นนายหญิงน้อยของหุบเขาราชาโอสถแห่งนี้ด้วยเช่นกัน อาจารย์ไม่มีของดีอะไรจะมอบให้เจ้า อืม มอบสิ่งของเกี่ยวกับโอสถให้เจ้าก็แล้วกัน!”
เขาหยิบตำราการแพทย์และโอสถขวดหนึ่งออกมา “ถือเสียว่าเป็นส่วนหนึ่งของพิธีกราบอาจารย์ก็แล้วกัน!”
“ขอบคุณอาจารย์มาก” เฟิ่งจิ่วรับมาก่อนกล่าวขอบคุณ จากนั้นก็เก็บสิ่งของไว้อย่างดี
เห็นดังนั้นแล้วเหล่านักเล่นแร่แปรธาตุต่างก็สบตากัน พวกเขาหยิบโอสถออกมาจากในอกเสื้อ ส่งโอสถระดับเจ็ดสองเม็ดไปข้างหน้า ก่อนจะวางขวดมากมายลงบนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบ ครั้นนักเล่นแร่แปรธาตุทั้งสิบเก้าคนยืนเรียงพร้อมเพรียงกันแล้ว ทันใดนั้นพวกเขาก็คารวะครั้งหนึ่ง ปากก็กล่าวคำอวยพรออกมา
“ยินดีกับราชาโอสถ ยินดีกับราชาโอสถ!”
สิ้นเสียงนั้นพวกเขาก็คารวะเฟิ่งจิ่วครั้งหนึ่งเช่นกัน “พวกข้าขอคารวะนายหญิงน้อย ก่อนหน้านี้ล่วงเกินไปมาก ขอนายหญิงน้อยให้อภัยด้วย”
ราชาโอสถมองเฟิ่งจิ่วด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม บ่งบอกให้นางพูดต่อ เห็นดังนั้นแล้วเฟิ่งจิ่วจึงพูดว่า “ทุกท่านทดสอบข้าเป็นสิ่งที่สมควรทำแล้ว ข้าย่อมไม่มีทางเก็บมาใส่ใจ”
“นายหญิงน้อยใจกว้างนัก”
ทุกคนพูด ในที่สุดก็ยิ้มออกมา “เจ้าหุบเขาน้อ
