ล้วนเป็นภาพมายา? ภาพมายากับผีน่ะสิ! นางอยากจะดูนักว่าจะเป็นจริงเช่นที่เขาพูดหรือไม่!
หวันเหยียนเชียนหวาที่กำลังหลับสนิทรู้สึกว่ามีคนเข้ามา ความระแวดระวังทำให้นางลืมตาโดยพลัน มองเห็นจวินเจวี๋ยซางผู้นั้นยืนอยู่หน้าเตียง กำลังเก็บหินผนึกวิญญาณนั้นกลับไป
ตอนเขาเก็บหินผนึกวิญญาณกลับ นางดีดตัวลุกขึ้น รู้สึกว่าร่างกายฟื้นตัวขึ้นมากแล้ว ความรู้สึกที่สมจริงนั้นทำให้นางมั่นใจมาก
“ในเมื่อฟื้นตัวแล้ว พรุ่งนี้ก็จากไปเลยเถอะ!” จวินเจวี๋ยซางพูดโดยไม่มองหวันเหยียนเชียนหวา เพียงหมุนกายเดินออกไป
หวันเหยียนเชียนหวาเห็นดังนั้นแล้วเพียงหัวเราะ ไม่ได้พูดอะไร มองเขาจากไปอย่างเงียบๆ จนกระทั่งเขาจากไปแล้วนางถึงลงจากเตียง ยืดเส้นยืดสาย หยิบชุดคลุมสีแดงออกมาจากในห้วงมิติ แล้วหยิบปิ่นออกมากลัดเรือนผมสีดำขลับไว้อย่างเรียบง่าย เมื่อพิจารณาตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้ว นางถึงเผยรอยยิ้มพอใจ
นางหยิบแท่งหยกสื่อสารออกมาจากในห้วงมิติ ตอนมองเห็นข่าวสารของเฟิ่งจิ่วไปจนถึงเหล่าอาจารย์ของนาง นางรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง เมื่อหยิบมาฟังดูก็ได้ยินเสียงร้อนรนเป็นกังวลของพวกเขาดังออกมาจากในแท่งหยก
……………………………………………
