างหลัง สองขาเรียวยาวเนียนละเอียดเตะเล่นอยู่ในน้ำพุร้อน เรือนผมสีดำยาวสยาย ใบหน้างามหมดจดทรงเสน่ห์ เหมือนกับปีศาจภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืนก็ไม่ปาน งามเสียจนทำให้หวั่นไหว
“เจ้าสำนักเริงรมย์ ข้างามหรือไม่”
หวันเหยียนเชียวหวาคล้ายกับจงใจเย้าเล่น ใช้ปลายเท้าเตะน้ำจนน้ำกระเด็นไปทางจวินเจวี๋ยซางที่นั่งอยู่ทางนั้น เสียงหัวเราะเย้ายวนเสนาะหูไม่ต่างกับกระดิ่งเงิน
“เจ้าเป็นสตรี”
เสียงเย็นชาดังมา เป็นประโยคที่เรียบง่าย ไปจนถึงสีหน้าและหัวคิ้วที่ขมวดมุ่นบนใบหน้านั้นล้วนบอกชัดเจนว่าเขามองนางเป็นสตรีคนหนึ่ง ทว่าทำเป็นเหมือนกับไม่ยอมรับความจริงข้อนี้
“เอ๋? ที่แท้เจ้าสำนักเริงรมย์รู้ด้วยหรือว่าข้าเป็นสตรี” หวันเหยียนเชียนหวาเอ่ยด้วยสีหน้าประหลาดใจ “ข้าคิดว่าเจ้าสำนักเริงรมย์เห็นข้าเป็นบุรุษเสียอีก!”
ได้ยินดังนั้นจวินเจวี๋ยซางก็ไม่ได้เอ่ยอะไร เพียงมองนางนิ่งๆ แม้เผชิญหน้ากับหญิงงามล่มเมืองเช่นนี้ เขาก็ไม่เกิดความคิดที่ไม่เหมาะไม่ควรอะไร จนกระทั่งตอนเห็นสตรีนางนั้นลงน้ำพุร้อนอาบน้ำร่วมกับเขาเช่นนี้ แววตาของเขาจึงค่อยวูบไหวเล็กน้อย
“เจ้าทำเช่นนี้ วันหน้าใครจะกล้าแต่งกับเจ้า”
……………………………………………
