้ว่าข้าไม่ได้ช่วยหาคู่ของกลืนเมฆา แต่มันถูกเจ้ากลืนเมฆาดึงดูดจนตามมา หากเจ้าเป็นเหมือนกลืนเมฆาได้ ต่อไปอาจมีสัตว์ตัวเมียมากกว่าหนึ่งตัวที่ถูกเจ้าดึงดูด เจ้าว่าจริงหรือไม่”
เหล่าไป๋ตาเป็นประกาย กลับมามีชีวิตชีวาโดยพลัน มันลุกขึ้นยืน ส่ายหางพลางเงยหน้าขึ้น “ถูกต้อง ข้าเหล่าไป๋ ข้าหล่อเหลางามสง่า พิเศษไม่เหมือนใครในโลก สัตว์ทั่วไปจะมาเทียบรัศมีข้าได้อย่างไร”
กลืนเมฆาได้ฟังดังนั้นพลางมองท่าทางหยิ่งทะนงของเหล่าไป๋ ทันใดนั้นก็เบะปากอย่างอดไม่ได้
สัตว์ตัวเมียด้านข้างเห็นแล้วก็ก้าวเข้าไป เอ่ยเสียงเบาว่า “มันไม่ได้น่าเกรงขามเท่าเจ้า ไม่ได้หล่อเหลาเท่าเจ้าเช่นกัน”
เมื่อได้ฟังคำพูดนั้น กลืนเมฆาก็เม้มปาก ชำเลืองมองมันครั้งเดียวจากนั้นก็ไม่พูดอะไรออกมาอีก
เฟิ่งจิ่วที่ได้ยินคำพูดนั้นพลันหัวเราะเสียงเบา นางมองสัตว์ตัวเมียตัวนั้นครั้งหนึ่งก่อนกล่าวต่อ “เอาล่ะ ข้ายังมีเรื่องสำคัญต้องทำ พวกเจ้าอยู่ด้วยกันเถอะ!”
ทันทีที่พูดจบ นางเดินไปทางสวนสมุนไพร เก็บสมุนไพรวิญญาณที่ต้องการใช้ รวมถึงหยิบวัตถุดิบสมุนไพรที่วางกองไว้จำนวนหนึ่ง สุดท้ายเมื่อเตรียมข้าวของอย่างดีแล้วถึงมายังกลางห้วงมิติ เพื่อเตรียมหลอมโอสถฟื้นฟูเส้นเอ็น
……
