ี่ของอีกฝ่าย เสียงระเบิดดังลั่น คลื่นพลังสะท้านออกเป็นวงกว้าง
พลังกระบี่อันแข็งแกร่งซัดคนกลุ่มนั้นกระเด็นออกไป พวกเขาถอยหลังไปหลายก้าว ครั้นทรงตัวได้ก็จ้องมาที่เฟิ่งจิ่ว “เจ้าหนู เจ้าเป็นใคร!”
เด็กธรรมดาคนหนึ่งเหตุใดจึงต้านทานพลังกระบี่และแรงกดดันของพวกเขาที่มีกันอยู่หลายคนได้? พลังของเจ้าหนูคนนี้อยู่เหนือพวกเขาอย่างนั้นหรือ?
ทว่า เมื่อสายตาของพวกเขาจดจ้องไปที่กระบี่คมพยับในมือของเด็กคนนั้น พวกเขาก็ถึงกับร้องเสียงต่ำ “กระบี่คมพยับในตำนาน!”
“เจ้ามีกระบี่คมพยับในตำนานได้อย่างไร? กระบี่ล้ำค่าในตำนานเล่มนี้หายสาบสูญไปนานหลายปีแล้ว เหตุใดมาอยู่ในมือเจ้าได้?”
“จะเสียเวลาพูดมากกับเขาทำไม? ฆ่าเจ้าเด็กนี่ จากนั้นก็แย่งกระบี่นั่นมาเป็นของพวกเราเสียก็สิ้นเรื่อง!” ชายอีกคนตะโกนขึ้นมา เขาจ้องมองเฟิ่งจิ่วด้วยสายตาเหี้ยมเกรียม
เฟิ่งจิ่วยิ้ม “กระบี่มีเพียงเล่มเดียว พวกเจ้ามีกันสี่ห้าคน จะแบ่งกันอย่างไรเล่า?” นางยิ้มเยาะ พลางควงกระบี่คมพยับในมือ “ข้าช่วยสงเคราะห์พวกเจ้าให้ก็แล้วกัน!”
สิ้นเสียง ท่าร่างที่ราวกับวิญญาณพวยพุ่งออกไป โจมตีศัตรูด้วยความเร็วสูง ทั้งแรงกดดันและกลิ่นอายพลังถูกปลดปล่อยออกไปพร้อมกับการโจ
