องเฟิ่งจิ่วอย่างข่มขู่
เฟิ่งจิ่วยิ้มเยาะ “เจ้าคุ้มครองมัน แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นของเจ้า เพราะวันนี้เจ้าจะรักษามันเอาไว้ไม่ได้” นางจ้องงูนิลทองด้วยสายตาหยอกเย้า “ข้าเห็นแก่ที่เจ้าเฝ้ามันมานานหลายปี และเ เจ้าเองก็เป็นสัตว์เทวะ จึงอยากจะไว้ชีวิตเจ้าสักครั้ง หรือว่าเจ้าคิดจะเดิมพันชีวิตกับยาทิพย์ต้นนี้?”
งูนิลทองได้ยินคำข่มขู่ของเฟิ่งจิ่วก็ถอยหลัง มันขดตัวเข้าไปในถ้ำ ทำท่าเหมือนจะหลีกทาง
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ ก่อนจะตบหัวสัตว์ร้ายที่อยู่ใต้เท้า สั่งให้มันเข้าใกล้หน้าผา ก่อนจะนำอุปกรณ์สำหรับขุดยาทิพย์ออกมา ตั้งใจจะขุดเอ็นวิญญาณนิลพันปีต้นนั้น และย้ายเข้าไปปลูกในห ห้วงมิติของนางอย่างระมัดระวัง
ภายหน้าหากต้องการใช้ยารักษาเส้นชีพจร นางจะได้นำเอ็นวิญญาณนิลออกมาใช้ได้
ทว่าในตอนนี้เอง งูตัวนั้นกลับพุ่งออกมา อ้าปากหมายจะฝังเขี้ยวใส่เฟิ่งจิ่ว
