ปข้างหน้าด้านขวา พวกเจ้ารีบไปช่วย” เฟิ่งจิ่วสั่ง
ทั้งสามชะงักเล็กน้อย ก่อนจะรีบพุ่งตัวไปตามทิศที่นางบอก หลังจากโฉบร่างออกมาไกลราวหนึ่งร้อยห้าสิบจั้ง พวกเขาก็เห็นศิษย์หลายคนกำลังถูกสัตว์ร้ายไล่โจมตี สภาพของลูกศิษย์เหล่า านั้นทั้งบาดเจ็บและเหนื่อยล้า เลือดเต็มตัว แทบจะแยกสีเสื้อผ้าเดิมของพวกเขาไม่ออกแล้ว
“ศิษย์พี่ช่วยด้วย!”
คนพวกนั้นเห็นพวกเขาสามคนก็รีบร้องขอความช่วยเหลือ วิ่งมาทางพวกเขาด้วยฝีเท้าสะเปะสะปะ พอเห็นสัตว์ร้ายที่ไล่ตามมาข้างหลังกำลังอ้าปากไล่งับมาทางพวกเขา ทั้งสามก็ไม่รีรออีก รี บพุ่งตัวเข้าไปช่วยทันที
“ชิ้ง!”
พลังกระบี่สามสายพุ่งออกไป ไอกระบี่อันดุดันฟันสัตว์ร้ายตัวนั้นจนบาดเจ็บ เลือดไหลอาบปากแผล ทำให้สัตว์ร้ายตัวนั้นเปลี่ยนเป้าโจมตีมาทางทั้งสามแทน
“กรร!”
เสียงสะท้านแก้วหูดังก้อง กรงเล็บอันแหลมคมตะปบมาทางหลินเฉิงจิ่นด้วยความรวดเร็วปานสายฟ้า หลินเฉิงจิ่นรีบพลิกกระบี่ในมือ ฟันกรงเล็บที่พุ่งเข้ามาของสัตว์ร้ายตัวนั้นจนขาดสะบั น
“โฮก!”
กรงเล็บข้างนั้นถูกฟันขาด เลือดไหลอาบ สัตว์ร้ายตัวนั้นคำรามอย่างเจ็บปวดแสนสาหัส รีบถอยหลังไม่กล้าเข้าใกล้อีก ขณะที่สัตว์ร้ายตัวอื่นกำลังแยกเขี้ยวกางกรงเล็บ
