าจผึ่งผายหันมามองอย่างช้าๆ สายตาของอีกฝ่ายราวกับผู้ที่อยู่สูงกว่าที่กำลังจ้องมองลงมา ก่อนที่สัตว์เทวะตัวผู้ตัวนั้นจะกระโจนเข้ามาพุ่งชนมันที่กำลังวิ่งทะยาน ส่งผลให้มันกระเด็นออกไปหลายจั้ง
“โฮก!”
“โครม!”
เสียงคำรามอันทรงพลังดังกึกก้อง อากาศโดยรอบสะท้านสะเทือน ตามมาด้วยเสียงเท้าสัมผัสพื้นดังกัมปนาท สัตว์เทวะตัวเมียถูกพุ่งชนร่างกระแทกพื้น ใช้เวลาอยู่นานกว่าจะลุกขึ้นมาได้อีกครั้ง
เฟิ่งจิ่วส่ายหน้า “เหตุใดไม่รู้จักถนอมบุปผาบ้างเลยเล่า? อย่างไรมันก็เป็นเพศเมีย”
เจ้ากลืนเมฆามองเจ้านายของตนเองอย่างหมดคำจะพูด ไม่รู้ว่านายท่านคิดอะไรอยู่กันแน่
หลังจากที่สัตว์เทวะตัวเมียลุกขึ้นมา มันจ้องเจ้ากลืนเมฆาผู้มีท่าทางน่าเกรงขามอย่างไม่วางตา ดวงตากระหายเลือดค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นสงสัย
“เจ้ามาจากที่ใด?” มันถาม อสูรกลืนเมฆาเป็นสัตว์ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว แม้กระทั่งในแห่งนี้ก็เหลือมันเพียงแค่ตัวเดียว แล้วเจ้าตัวผู้ตัวนี้มาจากที่ใดกัน? แต่ที่คิดไม่ถึงยิ่งกว่าคือมันเป็นสัตว์เทวะขั้นสุดยอดแล้วนี่สิ?
สายตาของมันเป็นประกายขึ้นมาชั่วขณะ เรียกได้ว่ามองเจ้ากลืนเมฆาด้วยสายตาเลื่อมใสได้เลยทีเดียว มันสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายไม่ธรรมดา
……………
