ไหวระริก ครั้นเห็นว่าปีศาจต้นไม้ตนนั้นใกล้จะหนีสำเร็จ นางก็โฉบตัวออกไปข้างหน้า แย่งกระบี่ไปจากมือของมู่หลิง ก่อนเหินออกไปไกลหลายจั้ง จากนั้นก็เสียบกระบี่ ลงบนพื้นอย่างแม่นยำไร้ที่ติ
“ชิ้ง!”
“กรี๊ด!”
พลังกระบี่อันดุดันพวยพุ่งออกไป ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องที่ราวกับจะขาดใจ ยามเสียงกรีดร้องนั่นดังขึ้น กิ่งไม้ที่เคยฝังอยู่ใต้ดินพลันพุ่งขึ้นมาเหนือผิวดิน
ร่างกายของปีศาจต้นไม้สั่นสะท้าน มองเฟิ่งจิ่วที่ใช้กระบี่แทงมันด้วยแววตาเหี้ยมเกรียม ราวกับกำลังถามว่าเหตุใดต้องขวางทางมัน
ปีศาจต้นไม้ตนนี้รู้ดี หากไม่ใช่เพราะมนุษย์ตนนี้ มันต้องหนีไปได้แน่ แต่มันนึกไม่ถึงว่าสุดท้ายนางจะลงมือขัดขวาง
เพราะความอาฆาตแค้นในใจ มันจึงแผ่กิ่งไม้มากมายเข้าโจมตีเฟิ่งจิ่วด้วยกำลังทั้งหมดที่มี “เจ้าขวางทางรอดของข้า! เช่นนั้นข้าก็จะพาเจ้าไปตายด้วย!”
“ไม่เจียมตัว!”
เฟิ่งจิ่วตวัดมองด้วยแววตาเยือกเย็น ขับเคลื่อนพลังวิญญาณ เปลวเพลิงลุกไหม้กลางฝ่ามือ ก่อนจะลุกไหม้กระบี่ในมือของนาง ร่างบางเหินตัวโจมตี กิ่งไม้เหล่านั้นถูกเผาไหม้จนไหม้เกรียม ม เปลวไฟลุกลามอย่างรวดเร็ว แผดเผาร่างของปีศาจต้นไม้ตนนั้น เสียงกรีดร้องดังสนั่นท่ามกลางแสงเปลวเพลิงอันโ
