นแค่ผู้หญิงธรรมดา!” ศิษย์แซ่เฉินแย้ง รู้สึกว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นเป็นไปได้ยาก
“ไม่ผิดแน่” เฟิ่งจิ่วว่าก่อนหันไปพูดกับมู่หลิง เผยจื่อเซวียนและหลินเฉิงจิ่น “พวกเจ้าจัดการตามเห็นสมควรก็แล้วกัน!”
“จัดการ? จัดการอย่างไร? สังหารนางหรือ? ดูอย่างไรนางก็เป็นแค่หญิงสาวคนหนึ่ง”
ศิษย์แซ่เฉินขมวดคิ้ว เขาหันไปมองมู่จิ่วที่ดูเหมือนไม่สะทกสะท้านต่อสิ่งใด “พวกเราตั้งหลายคนยังดูไม่ออกว่าหญิงคนนั้นไม่ใช่คน เช่นนั้นเจ้าดูออกได้อย่างไร? อีกอย่างนางก็ไม่ได ด้นำภัยคุกคามอะไรมาให้เรา หากฆ่านางอย่างไร้เหตุผลจะไม่เกินไปหน่อยหรือ ข้าไม่เห็นด้วยกับความคิดของเจ้า ด่วนตัดสินเกินไป”
เฟิ่งจิ่วยิ้ม “ไม่เป็นไร พวกเจ้าตัดสินใจเองก็พอ” ในเมื่อไม่เชื่อนาง อย่างนั้นนางก็ช่วยอะไรไม่ได้ ขอเพียงเวลาเกิดเรื่องอย่ามาขอให้นางช่วยก็แล้วกัน
มู่หลิง เผยจื่อเซวียนกับหลินเฉิงจิ่นมองหน้ากันแวบหนึ่ง ความคิดเห็นของพวกเขาสามคนค่อนข้างสำคัญ ยามมู่จิ่วบอกว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่คน พวกเขาก็เชื่อทันที
เพราะสิ่งที่พบเจอตลอดการเดินทางมานี้ รวมถึงการคาดเดาต่างๆ ทำให้พวกเขารู้สึกได้ว่ามู่จิ่วไม่ใช่ศิษย์ธรรมดา ยิ่งไปกว่านั้น เขาช่วยทุกคนมาหลายครั้ง ไม่มีทางทำร้าย
