องพวกท่าน?” ผู้อาวุโสจากสำนักดาราครามเซียนคนหนึ่งยิ้ม มบอก
ผู้อาวุโสคนเมื่อครู่ชะงักงัน ก่อนสาวเท้าไปดู ทว่าพอเห็นคนที่นอนหมดสติอยู่บนพื้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที “เป็นไปได้อย่างไร!”
เขารีบพุ่งตัวเข้าไปประคองคนขึ้นมา หลังจากตรวจสอบดูหนึ่งรอบ ก็รีบสกัดจุดลมปราณเหรินจง[1]ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ศิษย์คนนั้นร้องครวญด้วยความเจ็บปวดออกมาเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ลืมต ตาขึ้นมา
“ท่านอาจารย์?”
อาจารย์หรือ? ผู้อาวุโสสองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ เลิกคิ้ว ที่แท้ศิษย์ผู้โชคร้ายคนนี้ก็เป็นลูกศิษย์ของเขาเองหรือ! ไม่น่าเล่าหน้าตาถึงได้ดูเคร่งเครียดเช่นนั้น
“เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า? เหตุใดจึงออกมาสภาพนี้? ใครเป็นคนทำ?” ผู้อาวุโสคนนั้นตวาดถามด้วยสีหน้าคร่ำเครียด
“เป็นคนจากสำนักดาราครามเซียนขอรับ พะ…พวกเขาใช้ลูกไม้สกปรกเล่นงานศิษย์!” ชายคนนั้นกัดฟันตอบ ก่อนจะหันไปถลึงตาใส่ผู้อาวุโสจากสำนักดาราครามเซียน
“หึๆ สำนักดาราครามเซียนของข้านั้นมีบุคคลมากความสามารถมากมาย ลูกศิษย์ล้วนมีพลังแข็งแกร่ง นิสัยดีเยี่ยมหาที่ติไม่มี” ผู้อาวุโสจากสำนักดาราครามเซียนเอ่ยแย้ง เขามองหน้าชายคน นั้น “อย่างน้อย เจ้าก็บาดเจ็บแค่ที่มือ ไม่ได้มีอันตรายถึงช
