ด้วยเช่นกัน แม้แต่ครั้งนี้เอง ที่พวกเขาสังหารสัต ตว์ร้ายไปสิบกว่าตัว หลายคนในกลุ่มก็ได้รับบาดเจ็บในระดับที่ต่างกันไป
เฟิ่งจิ่วเก็บสิ่งของที่มีสรรพคุณทางยาเสร็จก็หันไปมองกลุ่มคนที่นั่งพักอยู่ด้านหนึ่ง ก่อนถามว่า “บาดแผลของพวกเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?”
“ไม่เป็นไรมาก แค่ทำแผลดีๆ ก็ไม่มีอะไรแล้ว” ปี้ข่ายจือเอ่ย เป็นเพราะหลายวันก่อนเขาถูกพิษ ร่างกายยังไม่ทันหายดีจึงทำให้บาดเจ็บ แต่ก็เป็นแค่เพียงบาดแผลเล็กน้อย ใส่ยาเล็กน้อ อยก็พอแล้ว
“กลิ่นคาวเลือดที่นี่ค่อนข้างฉุน หากจะพักผ่อนต้องหาที่ใหม่” เฟิ่งจิ่วพูด เพราะวันนี้เป็นวันที่นางต้องเป็นหัวหน้ากลุ่มพอดี จึงมีหน้าที่ดูแลคนทั้งกลุ่ม
สำหรับการหมุนเวียนเป็นหัวหน้า เป็นเรื่องดีที่ทำให้ทุกคนได้เรียนรู้ถึงการเป็นผู้นำและมีความรับผิดชอบ นอกจากนี้ ยังทดสอบความสามารถในการรับมือต่อสถานการณ์ต่างๆ ของแต่ละคนด้วย
“ได้ อย่างนั้นพวกเราเก็บกวาดตรงนี้หน่อย แล้วไปพักผ่อนข้างหน้ากัน!” หลินเฉิงจิ่นเอ่ย ก่อนจะเร่งมือจัดการสิ่งที่ทำอยู่
ในตอนนั้นเอง เฟิ่งจิ่วเหมือนสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง นางหันไปมองยังจุดหนึ่ง ก่อนเอ่ยขึ้นว่า “มีคนมา”
หลายวันนี้นอกจากบังเอิญเจอศิษย์จากสำนักเดียวกันกลุ่มห
