นึ่ง ก็ไม่เจอศิษย์จากสำนักเซียนอื่นอีก และในตอนนี้เอง กลุ่มที่กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ เหมือนจะเป็นศิษย์จากสำนักอื่น
“อ้อ? เป็นศิษย์จากสำนักดาราครามเซียนเองหรือ” กลุ่มที่เดินมามีจำนวนไม่น้อยทีเดียว พวกเขาเข้ามาใกล้ ก่อนจะจ้องด้วยสายตาพิจารณา หลังจากกวาดตามองเหยื่อของพวกเขา สายตาก็กลับมา าหยุดที่ตัวพวกเขาอีกครั้ง
“พวกเจ้าจะเอาของมีค่าของตนเองออกมาเอง? หรือจะให้พวกข้าใช้กำลัง? พวกข้าขอเตือนไว้ก่อนนะ หากพวกข้าใช้กำลัง สุดท้ายแล้วนอกจากจะปกป้องของมีค่าของตนเองไม่ได้ พวกเจ้ายังต้องอ ออกจากดินแดนลับแห่งนี้ไปด้วย” ชายที่เป็นหัวหน้าบอก เขาตวัดสายตาไปหยุดที่เฟิ่งจิ่ว เขาสาวเท้ายาวๆ เดินไปหยุดข้างกายเฟิ่งจิ่ว
“มีศิษย์อายุน้อยขนาดนี้ด้วยหรือ? รูปร่างหน้าตางามละเอียดไม่เบา” ขณะเอ่ย ดวงตาคู่นั้นจับจ้องเฟิ่งจิ่วไม่วางตา ซ้ำยังยื่นมือไปจับคางเฟิ่งจิ่วด้วย
“เจ้าจะทำอะไร!” พวกมู่หลิงตะโกน ไอพลังดุดันพวยพุ่งออกไป
“ฮ่าๆๆๆ พวกเจ้าไม่เห็นหรือ? ศิษย์พี่ใหญ่ของพวกข้าค่อนข้างถูกใจเด็กหนุ่มที่รูปร่างหน้าตาดี แม้พวกเจ้าจะหน้าตาไม่เลวเหมือนกัน แต่อายุมากไปหน่อย” คนพวกนั้นหัวเราะเสียงดัง ตอนที่ พวกมู่หลิงตะโกนด้วยความโกรธ พวก
