ตอนที่ 3089 ใช้อุบาย
“ให้พวกเขา? แต่ว่า…” กัวจื่อฉียังไม่ตายใจ แต่เห็นเฟิ่งจิ่วเดินไปนั่งใต้ต้นไม้ที่อยู่ไม่ไกลก่อนแล้ว
มู่หลิงกับเผยจื่อเซวียนเห็นดังนั้นก็มองหน้ากัน ให้พวกนั้นอย่างนั้นหรือ? เหตุใดพวกเขาจึงรู้สึกว่ามู่จิ่วไม่ใช่คนประเภทที่ยอมยกของของตนเองให้คนอื่นโดยง่ายเช่นนั้น?
แต่เห็นอีกฝ่ายไม่พูดอะไร พวกเขาจึงไม่ว่าอะไรอีก “ไปเถอะ!” พวกเขาประคองปี้ข่ายจือที่หมดสติอยู่หลังต้นไม้ไปนั่งข้างๆ เฟิ่งจิ่ว
พวกเขาคิดว่าที่มู่จิ่วเปลี่ยนที่คงเป็นเพราะตรงนั้นมีกลิ่นคาวเลือดกระมัง! ด้วยเหตุนี้จึงไม่ได้คิดอะไรอีก
พวกเขานั่งลงใต้ต้นไม้ต้นนั้น เห็นมู่จิ่วเก็บกิ่งไม้มาก่อไฟกองเล็กๆ ก็ลอบสงสัยอยู่เงียบๆ แต่ไม่นานก็เห็นเขาเอาขนมแป้งอบออกมาเสียบไม้ย่างไฟ
มู่หลิงกับคนอื่นๆ เห็นเขาไม่พูดอะไร นึกว่าเขาอารมณ์ไม่ดี จึงพูดอย่างรู้สึกผิดว่า “มู่จิ่ว ขอโทษด้วย” เขาอยู่กลุ่มเดียวกับพวกตน แต่พวกตนไม่เพียงไม่สามารถปกป้องเขาได้ ยั งไม่สามารถรักษาเหยื่อที่เขาฆ่าได้อีก พวกเขารู้สึกละอายใจต่อคำสั่งของท่านอาจารย์นัก
เฟิ่งจิ่วเผยยิ้ม “ไม่มีอะไรให้ขอโทษหรอก พวกเจ้าไม่ต้องสนใจ นั่งพักกันเถอะ!”
ศิษย์กลุ่มที่ยืนล้อมมังกรหนังเ
