งกรหนังเหล็กตัวนั้นกรีดร้องโหยหวน มันสะบัดหัวยกกรงเล็บขึ้นไล่ตะปบ หมายจะเหวี่ยงเฟิ่งจิ่วให้ตกแล้วตะครุบไว้ แต่ใน นตอนนี้เอง เฟิ่งจิ่วทิ้งตัวไถลลงมา จากนั้นก็ขว้างยาเม็ดนั้นใส่ลำคอของมังกรหนังเหล็กที่กำลังอ้าปากกรีดร้องโหยหวนได้สำเร็จในที่สุด
“อึก!”
มีบางอย่างถูกขว้างเข้ามาถึงในลำคอ มังกรหนังเหล็กไม่มีโอกาสได้คายทิ้งเสียด้วยซ้ำ ยาเม็ดนั้นก็ถูกกลืนลงท้องไปเพราะลำคอที่เปิดออกจากการคำรามอย่างเกรี้ยวกราดของมัน
“เจ้าให้ข้ากินอะไร? เจ้าให้ข้ากินอะไรเข้าไป!”
มังกรหนังเหล็กที่กำลังสติแตกบันดาลโทสะฟาดฟันกรงเล็บไปทั่ว กระแสพลังอันรุนแรงถูกตวัดออกไปพร้อมกับกรงเล็บของมัน ตัดต้นไม้รอบๆ จนโล่งเตียน ขณะที่เฟิ่งจิ่วถอยออกมาตั้งแต่ที่ ขว้างยาเข้าไปในลำคอของมันแล้ว พร้อมกับล่อมันไปอีกทาง เพื่อไม่ให้มันทำร้ายคนที่นอนหมดสติอยู่บนพื้น
“โฮก!”
“กรร!”
เสียงกรีดร้องดังปะปนกับเสียงคำราม ก้องสะท้านไปทั้งผืนป่า ในที่สุดมังกรหนังเหล็กที่ไล่ตามเฟิ่งจิ่วก็ล้มลงไป มันเกลือกกลิ้งอย่างทรมานอยู่บนพื้น เสียงของมันดังจนทำให้อากาศ รอบด้านสะท้านสะเทือน แม้แต่แผ่นดินก็สั่นไหวไปด้วย
เฟิ่งจิ่วยืนมองไกลๆ อย่างเย็นชา นางยืนดูมัง
