่ไว้ด้านหลัง
เท้าหน้าของมันแม้จะเล็กและสั้น แต่กลับมีกรงเล็บที่แหลมคม หัวของมันใหญ่จนเกินคำบรรยาย ด้านในปากที่ยาวเหยียดของมันเต็มไปด้วยเขี้ยวคมๆ เรียงตัวกันเป็นแถว ดวงตามีขนาดใหญ่เท่า กำปั้น แดงก่ำจากเส้นเลือดฝอย แลดูดุร้ายน่ากลัว
“โฮก!”
เสียงคำรามของมันดังก้องจนแก้วหูแทบแตก ครั้นเสียงนั้นดังสะท้อนออกมาเป็นวงกว้าง กลุ่มคนสิบกว่าคนที่กำลังวิ่งหนีถึงกับต้องยกมือขึ้นปิดหู บ้างก็สะดุดกิ่งไม้ล้ม บางคนก็ล้ม มคะมำเข้าไปในพงหญ้า สัตว์ร้ายด้านหลังไล่ตามมาติดๆ อุ้งเท้าอันมหึมาทำท่าจะย่ำลงบนร่างของลูกศิษย์ที่ล้มอยู่บนพื้น
ลูกศิษย์คนนั้นหันกลับไปมอง ตกใจจนหน้าถอดสี รีบพลิกตัวหนีไปอีกด้านด้วยสัญชาตญาณ ทำให้กลิ้งตกเนินเขาไป แต่ด้วยเหตุนี้เขาจึงรอดชีวิตมาได้ เพราะหลังจากที่สัตว์ร้ายตัวนั้นเหยียบ ไม่โดนเขา มันก็หันไปไล่ตามลูกศิษย์ที่อยู่ด้านหน้าแทน
“วิ่งเร็ว! เร็ว! วิ่งไปข้างหน้า!” พวกเขาวิ่งไปข้างหน้าอย่างไม่คิดชีวิต คิดแต่จะหนีสัตว์ร้ายให้พ้นเท่านั้น
