พวกนั้นที่กระโจนเข้ามา ครั้นเห็นงูพวกนั้นพุ่งเข้าใส่พวกเขาโดยไม่เกรงกลัวเปลวเพลิงแม้แต่น้อย เผยจื่อเซวียนสบถเสียงต่ำ “บัดซบ! !”
“เฉิงเซิ่น กวนเยว่ จื่อฉี! พวกเจ้าสามคนรับหน้าที่เปิดทาง!”
มู่หลิงตะโกนสั่งเสียงเข้ม เพราะเป็นห่วงว่ามู่จิ่วจะรับมือไม่ได้ จึงไม่กล้าอยู่ห่างเขาแม้แต่น้อย เขาเฝ้าระวังอยู่ข้างมู่จิ่วไม่ห่าง พลางกำชับว่า “มู่จิ่ว อย่าอยู่ห่างข้า!”
เฟิ่งจิ่วเงื้อดาบในมือฟันงูสี่ขาหน้ายิ้มที่พุ่งเข้ามาทำท่าจะกัดมู่หลิง อยากเตือนเขาเหลือเกินว่าห่วงตัวเองก่อนเถอะ! อย่าเพิ่งสนใจข้า แต่คนอื่นเขาหวังดี นางจึงทำได้เพียง งรับคำแล้วตามติดอยู่ข้างกายเขา
ทั้งสามคนที่ได้ยินคำสั่งจากเขาหันไปเปิดทางภายใต้การช่วยเหลือจากคนอื่นๆ พวกเขาหันไปตะโกนบอกคนที่เหลือข้างหลัง “หนีไปทางนี้!” สิ้นเสียง ก็กระโจนออกไปก่อน
ทุกคนรีบพากันหนี มู่หลิงกับเผยจื่อเซวียนรั้งท้าย ยิ่งอยู่ท้ายยิ่งอันตราย เฟิ่งจิ่วหันไปมองอย่างไม่วางใจ เห็นสองคนนั้นถอยออกมาพร้อมกับสังหารงูสี่ขาหน้ายิ้มพวกนั้นที่ล้อม มเข้ามา ทันใดนั้น งูตัวหนึ่งในฝูงกระโจนเข้ามาจากด้านข้างทำท่าจะกัดเผยจื่อเซวียน แต่พวกเขาสองคนไม่ทันสังเกตเห็น เฟิ่งจิ่วรีบขยับนิ
