้วมือ เข็มเงินเล่มหนึ่งพุ่งออกไป
“ฉึบ!”
เผยจื่อเซวียนสัมผัสได้ถึงความรู้สึกเสียวซ่านที่ลำคอของตน ครั้นหันไปมองก็เห็นงูสี่ขาหน้ายิ้มตัวหนึ่งอ้าปากกำลังจะกัดที่คอของเขา เขี้ยวพิษอันแหลมคมสองเขี้ยวนั่นทำเอาเขา เห็นแล้วอกสั่นขวัญหาย อยากจะหลบก็ไม่ทันเสียแล้ว
เดิมทีนึกว่าจะถูกกัด แต่ใครจะรู้ขณะที่เขี้ยวพิษของงูสี่ขาหน้ายิ้มตัวนั้นใกล้จะมาถึงลำคอของเขา ร่างกายของมันกลับแข็งมื่อและร่วงลงไปบนพื้นดิน นาทีนั้นเอง เขาเหงื่อท่วม หน้าผากด้วยความหวาดเสียว หัวใจหยุดนิ่งราวกับไม่เคยเต้นมาก่อน ทว่า เขาได้ยินเสียงเล็กแหลมเสียงหนึ่งผ่านใบหูไปอย่างชัดเจน เมื่อก้มมองงูสี่ขาหน้ายิ้มตัวนั้น เห็นเพียงประกาย แสงเส้นหนึ่งส่องสะท้อนอยู่ภายใต้แสงแดด…
“จื่อเซวียน! ไปเร็ว!”
มู่หลิงกระชากเขา ก่อนจะพาเขาเหินตัวถอยหลังออกไปไกลหลายจั้ง หลบหนีจากงูสี่ขาหน้ายิ้มที่ไล่ตามมา
เผยจื่อเซวียนรวบรวมสมาธิ หันไปมองกลุ่มคนที่หนีออกมาก่อนและเดินนำอยู่ข้างหน้า ในใจกลับนึกสงสัย เมื่อครู่ใครเป็นคนดีดเข็มเงินนั่นออกมา?
เพราะต้องการหนีงูสี่ขาหน้ายิ้มที่ไล่ตามหลังมา พวกเขาจึงต้องเหินตัวกลางอากาศ กระทั่งหลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ หลังจากพวกเขาห
