นางจิตใจธรรมดาเช่นนั้น พวกเขาสองคนจะกลายมา าเป็นลูกศิษย์ของนางได้อย่างไร?
“แต่ตอนนี้อาจารย์น่าจะมาถึงแล้วนะ! พวกเราออกไปรับดีหรือไม่?” มู่ซินแนะนำ
“ก็ดีเหมือนกัน” ซื่อเชวียรับคำ ลุกขึ้นก่อนจะเดินออกไปพร้อมเขา ขณะกำลังเดินออกจากถ้ำ ก็เห็นลูกศิษย์สวมชุดสีเขียวคนหนึ่งกำลังเดินมาทางนี้
เมื่อเห็นเด็กหนุ่มชุดสีเขียว ทั้งสองหยุดและจ้องมองอย่างละเอียด ครั้นเสื้อคลุมของเด็กหนุ่มถูกลมพัดปลิว เผยให้เห็นขนนกที่ห้อยเอวอยู่นั้น ดวงตาของพวกเขาพลันเป็นประกายขึ้นมา าทันที
“เจ้ากลับไปก่อนเถอะ!” ซื่อเชวียสั่งลูกศิษย์ที่กำลังนำทาง
“ขอรับ” ลูกศิษย์คนนั้นรับคำ พลางมองเด็กหนุ่มชุดเขียวด้วยสายตาสงสัย
“ท่านอาจารย์?”
ทั้งสองคนถามหยั่งเชิงอย่างระมัดระวัง เพราะทั้งกลิ่นอายและใบหน้าล้วนไม่เหมือนเดิมแล้ว พวกเขาไม่อยากเชื่อนัก ว่าเด็กหนุ่มชุดเขียวหน้าตาธรรมดาตรงหน้าจะเป็นอาจารย์ของพวกเขา
