จะต้องกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจอย่างแน่นอน”
“แม้จะพูดอย่างนี้ แต่คนคนนี้ฆ่าผู้ดูแลของหอหญิงงาม ทำการอุกอาจเกินไปจริงๆ หากไม่สืบสาวเอาเรื่อง เกรงว่า…”
“สืบสาวเอาเรื่อง? จะสืบสาวเอาเรื่องอย่างไร? ตอนนี้ในหอของเราใครจะกล้าเป็นศัตรูกับเขา? จากที่ข้าดู กว่าจะส่งคนคนนี้ออกไปได้ไม่ใช่เรื่องง่าย หอของเราเสียไปก็แค่ผู้ดูแลคน นนั้นคนเดียว เรื่องนี้จบแต่เพียงเท่านี้ดีกว่า ไม่อย่างนั้นหากทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ไม่มีอะไรดีต่อหอหญิงงามของเราเลยแม้แต่น้อย”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเราต้องรายงานเรื่องนี้ให้เบื้องบนทราบ ส่วนจะจัดการอย่างไร ปล่อยให้เบื้องบนจัดการเถอะ! เรื่องที่เราต้องทำในตอนนี้คือสืบที่มาที่ไปของคนคนนี้ให้กร ระจ่าง ถึงจะรู้ว่าควรทำอย่างไรต่อไป”
พวกเขาหารือกันอยู่ที่ลานบ้าน ผ่านไปไม่นาน แต่ละคนก็แยกย้ายกันไปสะสางธุระของตนเอง…
ในอีกด้านหนึ่ง หลังออกจากหอหญิงงาม ฉินซินเดินตามอยู่ข้างหลังสัตว์เทวะเล็กๆ สองตัวนั้น แอบชะเง้อมองเงาร่างที่เดินนำอยู่ข้างหน้าเป็นระยะ มีคำพูดที่อยากจะพูด แต่กลับไม่รู จะเริ่มพูดอย่างไร จึงได้แต่เดินตามไปเงียบๆ
“เจ้าตัดสินใจจะตามข้าไปหรือ?” เฟิ่งจิ่วชะงักเท้า หันหลังกลับไปถามนาง
