ากพันธนาการได้
“หน้าเจ้ามีรอยแผลเป็นอยู่แล้ว อย่างนั้นก็ประทับตราทาสลงบนหน้าผากของเจ้าก็แล้วกัน” ชายวัยกลางคนว่า เขาเสยปอยผมที่ร่วงลงมา หมายจะประทับตราทาสลงไป
“โฮก!”
เสือร้ายที่นั่งสังเกตอยู่บนรั้วนานแล้วคำรามเสียงดัง ร่างกายเล็กๆ ของมันกระโจนลงมาจากข้างบน เงื้อกรงเล็บแหลมๆ ตวัดใส่ชายวัยกลางคนที่ถือตราประทับไว้ในมือ
“ซี๊ด!”
ชายวัยกลางคนร้องด้วยความเจ็บปวด เขาสูดปาก เลือดไหลจากมือ ทำให้ตราประทับในมือหลุดตกพื้นไปด้วย ในขณะที่เขาถอยหลัง เสือร้ายตัวนั้นก็ใช้กรงเล็บตะปบผู้ฝึกตนที่คุมตัวฉินซินไว้ ฉินซินเห็นว่ามีโอกาส จึงรีบหนีจากพันธนาการของพวกเขา และถอยหนีทันที
นางมองเสือร้ายตัวนั้นด้วยความตกตะลึง จำได้ว่านี่คือสัตว์ร้ายที่แปลงร่างเป็นแมวของชายชุดเขียวคนนั้น เพียงแต่พวกเขาไปจากที่นี่แล้วไม่ใช่หรือ? เหตุใดเจ้าแมวน้อยตัวนี้ยังตามนางมาที่นี่อีก?
“สัตว์ร้ายตัวนี้มาจากไหน? ฆ่ามันเสีย!” ชายวัยกลางคนกุมมือที่ถูกข่วน ก่อนจะสั่งด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด
ชั่วขณะหนึ่ง ผู้ฝึกตนที่อยู่แถวนั้นพากันล้อมวงเข้ามา ไล่ต้อนหนึ่งคนหนึ่งสัตว์ร้ายไปที่มุมห้อง เจ้าเสือร้ายจ้องทหารพร้อมอาวุธเหล่านั้นที่กำลังย่างกรายเข้
