ามาทีละก้าวๆ มันส่งเสียงคำรามในลำคอ ชั่วพริบตาต่อมา มันสะบัดขนก่อนกลายร่าง กลับมาอยู่ในร่างที่ใหญ่โตกำยำเช่นเดิม
“กรร!”
เสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังสะท้านสะเทือนไปทั้งหอหญิงงาม คนในเมืองต่างก็ได้ยินเสียงคำรามนั้น เพราะเสียงคำรามของสัตว์ร้ายไม่ได้ดังเหมือนเสียงของสัตว์ทั่วไป คำรามเพียงครั้งเดียว ผู้ฝึกตนทั่วทั้งเมืองนี้ล้วนแตกตื่น โดยเฉพาะเหล่าสัตว์เลี้ยงตัวเล็ก หรือแม้กระทั่งสัตว์ร้ายตัวน้อย พวกมันรีบมุดเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของเจ้านายพวกมัน หรือไม่ก็หมอบสั่นอยู่บนพื้น
“สะ…สัตว์เทวะ!”
ชายวัยกลางคนคนนั้นตกตะลึง ก่อนรีบถอยหลังอย่างรวดเร็ว พลางจ้องสัตว์เทวะที่กลับมาอยู่ในร่างเดิมด้วยความตกใจระคนสงสัย ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง
“ซี๊ด! สัตว์เทวะจริงๆ ด้วย! ทั้งยังเป็นสัตว์เทวะเสือระดับหกอีกด้วย! มันมาจากไหนกันเนี่ย?”
ชั่วขณะนั้น พวกเขาทั้งตกตะลึง ทั้งตื่นเต้น สัตว์เทวะอย่างนี้ หากจับได้ล่ะก็…
………………………………….
