ณออกไป หากแถวนี้มีศิษย์ของสำนักเรา พวกเขาจะมา อีกเดี๋ยวพวกเจ้าลงไปสังเกตดู ดีๆ สักหน่อยเถอะ!”
“พวกเราไม่ได้จะไปกับอาวุโสสองท่านนั้นหรือ? หากอาวุโสสองท่านนั้นรู้ว่าพวกรแอบติดต่อศิษย์คนอื่นในสำนักแบบลับๆ จะทำให้พวกเขาโกรธหรือไม่?” หนึ่งในนั้นพูดขึ้นมาด้วยความกังว วล
“ไม่หรอก อย่างไรพวกเราก็ไม่ได้ติดต่อคนอื่น แค่ติดต่อศิษย์ในสำนักเซียนของเราเท่านั้น”
“อย่างนั้นก็ได้! ข้าจะลงไปดูข้างล่างเอง” ศิษย์หญิงคนหนึ่งเสนอ ก่อนจะถอยออกไป
“ศิษย์น้องมู่ เจ้าก็ออกไปเถอะ! คอยสังเกตความเคลื่อนไหวของสองท่านนั้นให้มากหน่อย” ชายแซ่ฉินคนนั้นกำชับ
“ทราบแล้วเจ้าค่ะ ศิษย์พี่ฉิน” หญิงสาวรับคำ ก่อนจะถอยออกไป
หวันเหยียนสิบสามหลับยาวถึงเที่ยงวัน หลังจากล้างหน้าล้างตาเสร็จถึงเพิ่งรู้ว่าเฟิ่งจิ่วยังไม่ตื่น เดิมทีตั้งใจจะไปเรียกนาง แต่นึกได้ว่าเมื่อวานนางกำชับไว้ เขาจึงยักไหล่และไม่ สนใจนางอีก เพียงสั่งให้เสี่ยวเอ้อร์ยกสุราอาหารมาให้
แต่ทว่า เขากลับบังเอิญเห็นศิษย์สำนักเซียนพวกนั้นนั่งอยู่ที่ชั้นหนึ่ง พวกเขากำลังกินข้าว แล้วก็มีคนที่สวมชุดศิษย์สำนักดาราครามเซียนเพิ่มมาอีกสองคน
“อาวุโส ท่านตื่นแล้วหรือ” พวกเขาเห็นหวันเหยียน
