ำ ก่อนจะลงมาที่ชั้นหนึ่งเพื่อสั่งสุราหนึ่งกา และอาหารอีกสองสามอย่าง ระหว่างนั่งรออาหารขึ้นโต๊ะ นางสัมผัสได้ว่ามีคนกำลังมองมาที่ตนจึงหันไปมอง แล้วก็เห็นว่าเ เป็นคนที่ใส่ชุดศิษย์สำนักเซียนสองคน นางเลิกคิ้วพร้อมถามว่า “สองคนนั้นใครกัน? มาจากไหน?”
“บอกว่าบังเอิญเจอในเมือง” หวันเหยียนสิบสามบอก ก่อนจะมองเฟิ่งจิ่วด้วยรอยยิ้มที่คล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “ข้าเดาว่าพวกเขาคงอยากรู้ว่าเจ้าเป็นใคร ได้ยินว่าพวกเขาเป็นศิษย์ที่ ออกมาฝึกฝนข้างนอก ไม่ได้กลับสำนักมานานแล้ว ฉะนั้นพอได้เจอศิษย์สองคนนั้น จึงหลีกไม่พ้นที่จะสอบถามข้อมูลของเจ้า”
“อ้อ อย่างนี้นี่เอง”
นางพยักหน้าเป็นเชิงบอกว่าเข้าใจแล้ว สายตาของศิษย์สองคนนั้น ดูแล้วไม่น่าจะจำนางได้ เพราะตอนนี้นางแปลงโฉมอยู่ แล้วก็ไม่ได้ใส่ชุดสีแดงด้วย เดาว่าแม้แต่ซื่อเชวียกับมู่ซินม มาเห็นก็ยังจำนางไม่ได้ด้วยซ้ำ
ในห้องส่วนตัวบนชั้นสอง กลุ่มลูกศิษย์หัวกะทิหันไปมองศิษย์สองคนนั้น “คนชุดเขียวผู้นั้นเป็นใคร? รู้จักหรือไม่?”
ศิษย์สองคนส่ายหน้า “ไม่เคยเห็นนะ! ไม่รู้ว่าเป็นใคร”
“เป็นไปไม่ได้กระมัง!” ชายคนหนึ่งในกลุ่มแปลกใจ เขาครุ่นคิดก่อนจะบอกว่า “อาวุโสชุดเขียวน่าจะแปลง
