ตอนที่ 3048 จำไม่ได้
ประกายแห่งความยินดีปรากฏในดวงตาของพวกเขา “มีข่าวของอาจารย์อาหวันเหยียนแล้วหรือ?”
“มีน่ะมี แต่ทำไมข้าต้องบอกพวกเจ้าด้วยเล่า?” หวันเหยียนสิบสามมองพวกเขาด้วยหางตา ก่อนจะรินสุรา ท่าทางเหมือนคนไร้เหตุผล นั่นทำให้บรรดาศิษย์สำนักเซียนตะลึงงัน
ทำไมจึงไม่บอกพวกเขา? พวกเขาไม่ได้จะทำอะไรอาจารย์หวันเหยียนสักหน่อย
“เสี่ยวเอ้อร์ อาหารของข้าเสร็จหรือยัง? เหตุใดถึงช้าอย่างนี้?” หวันเหยียนสิบสามตะโกนอย่างหงุดหงิด
“มาแล้วๆ” เสี่ยวเอ้อร์รับคำ พลางยกอาหารออกมา จากนั้นก็จัดวางอาหารไว้บนโต๊ะ พูดกับหวันเหยียนสิบสามว่า “ลูกค้า ท่านกินอาหารสองจานนี้ก่อน ที่เหลือจะตามมาเร็วๆ นี้” พูดจบ บก็ถอยออกไป
หวันเหยียนสิบสามหยิบตะเกียบขึ้นมาเคาะโต๊ะ เหลือบมองพวกเขาแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “จ้องข้าทำไม? จะไปทำอะไรก็ไปทำสิ”
พวกเขาถูกตำหนิอย่างนี้ จึงแยกย้ายกันกลับห้องเพื่อพักฟื้นร่างกาย
ส่วนเฟิ่งจิ่ว กว่าจะออกจากห้องก็ล่วงเลยมาถึงยามหัวค่ำแล้ว เพียงแต่ เสือร้ายสองตัวของนางกลับไม่ได้ตามออกมาด้วย หวันเหยียนสิบสามเห็นว่าเสือร้ายสองตัวนั้นหายไป จึงถามว่า “เจ้าส่งพวกมันออกไปหรือ?”
“ใช่!”
เฟิ่งจิ่วรับค
