ด้วย พอนางพูด มันก็นั่งฟังอยู่ตรงนั้น
“คุณหนู ข้าเป็นภาระให้ท่าน ข้า…แค่กๆ” หญิงชรากำลังพูด แต่จู่ๆ ก็ไอ พร้อมทั้งมีเลือดกระอักออกมาจากมุมปาก ลมหายใจแปรเปลี่ยนเป็นรวยรินในพริบตา
หญิงสาวรีบป้อนยาบำรุงพลังให้นางทันที แต่หญิงชรากลับดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดปากตนเอง ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงโรยแรง “คุณหนู ข้าไม่กิน ข้าไม่กิน ท่านเก็บไว้เถอะ! ข้าก็แค่คนที่ใกล้ ตาย กินไปก็เสียของเปล่า ข้าไม่กิน คุณหนูเก็บไว้กินเองเถอะ”
“หากไม่กินท่านจะตายนะ!” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงที่สูงขึ้นเล็กน้อย แววตาดูลนลาน
“ข้าตายก็ดี ตายแล้วคุณหนูจะได้ไม่ต้องอยู่กับยายแก่เช่นข้าอีก ข้าตายแล้วคุณหนูจะได้ไปจากที่นี่ได้อย่างวางใจ คุณหนู หากข้าตาย คุณหนูกลับบ้านเถอะ! อย่างไรเสียนั่นก็พ่อขอ องท่าน ท่านกลับไปเขาต้องดูแลท่านแน่”
“ท่านกินยาบำรุงพลังเสีย” หญิงสาวไม่สนใจสิ่งที่หญิงชราพูด ยื่นมือออกไปหมายจะดึงผ้าห่มที่หญิงชราใช้ปิดปากเอาไว้ออก
“ยาบำรุงพลังช่วยชีวิตนางไม่ได้หรอก”
เสียงพูดอันแช่มช้าของเฟิ่งจิ่วดังขึ้น นางเดินเข้ามาในชุดสีเขียว มองหญิงสาวคนนั้น ก่อนจะเอ่ยว่า “เจ้าน่าจะรู้ดีแก่ใจ นางใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว แม้แต่ยาบำรุงกำลังก็
