ช่วยนางไม่ไ ได้”
“นายท่าน” เสือร้ายที่เฝ้าหญิงสาวอยู่ข้างเตียงได้ยินเสียงนั้นก็วิ่งไปหาด้วยความดีใจ
ครั้นได้ยินเสียงพูดของแมวตัวนั้น หญิงสาวก็หน้าเปลี่ยนสีไปเล็กน้อย นางมองเฟิ่งจิ่ว ก่อนถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา “พวกเจ้าเป็นใคร! มาทำอะไรที่บ้านข้า”
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ “เจ้าไม่ต้องแตกตื่น ข้าไม่ได้มีเจตนาร้าย ข้าแค่ขาดคนดูแลจวน ประจวบเหมาะกับที่เห็นแม่นางฉลาดปราดเปรื่องมีไหวพริบดี ทำอะไรรอบคอบ จึงอยากมาถามดู แม่นางสนใจไปทำงาน นในจวนให้ข้าหรือไม่? เพียงแต่ช่างบังเอิญ ตอนเดินเข้ามาข้าได้ยินบทสนทนาของพวกเจ้า เหมือนว่าแม่นางจะเป็นคุณหนู?”
นางเงียบ ก่อนจะยิ้มและพูดต่อว่า “ก็ไม่แปลก อย่างไรเสียการบรรเลงพิณของแม่นางก็นับว่ายอดเยี่ยมที่หนึ่ง รูปร่างหน้าตาก็โดดเด่นไม่มีใครเทียม จะเป็นหญิงสาวธรรมดาได้อย่างไรกันเล่ า!”
“คุณหนูของข้าไม่เป็นบ่าวของใคร!” หญิงชราบนเตียงเลิกผ้าห่ม จ้องเฟิ่งจิ่วตาเขม็ง ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงมาดร้าย “หากพวกเจ้ากล้ารังแกคุณหนูของข้า ขะ…ข้าตายกลายเป็นผีก็จะไม ม่ปล่อยพวกเจ้า!”
………………………………….
