ตอนที่ 3046 หลอก
“เจ้าไม่ต้องกังวล ข้าบอกแล้วว่าไม่ได้มีเจตนาร้าย”
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ หันไปมองหญิงชราเล็กน้อย ก่อนพูดกับหญิงสาวว่า “ดูท่าข้าคงมาไม่ได้จังหวะ เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน! เจ้าลองคิดดูดีๆ หากวันข้างหน้าไร้ที่ไป ไปหาข้าที่ตระกูลเฟิ่งในเ เมืองสี่ทิศได้ ข้าแซ่เฟิ่ง”
เอ่ยจบนางก็ไม่รั้งอยู่นาน หมุนตัวเดินกลับออกไปทันที หวันเหยียนสิบสามเห็นก็ลูบคาง ก่อนจะเดินตามออกไปอย่างงุนงง พอออกมาข้างนอก เขาก็ถามขึ้นอย่างสงสัย “แค่นี้น่ะหรือ? เจ จ้าจะไปอย่างนี้เลย? ไหนว่าถูกใจหญิงสาวคนนั้นอย่างไรเล่า?”
เฟิ่งจิ่วหันกลับไปชำเลืองมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนยิ้มถามว่า “ทำไม? ท่านคิดว่าข้าจะต้องบังคับนางหรือ?”
“ถึงจะไม่บังคับ แต่อย่างน้อยเจ้าก็ควรพูดถึงสิ่งที่น่าดึงดูดใจหน่อย ให้คนอื่นเขารู้ว่าเจ้ามีข้อดีอะไร อีกอย่าง อย่างน้อยก็น่าจะบอกนางไปว่าเจ้าเป็นหญิง คนอื่นเขาจะได้ไม่คิด ดว่าเจ้าหมายปองในความงามของเขา!”
หวันเหยียนสิบสามกลอกตามองนาง “บอกไปแค่ว่าจวนของเจ้าขาดคนดูแล หากวันหน้าไร้ที่ไปให้นางไปหาเจ้าที่ตระกูลเฟิ่งในเมืองสี่ทิศ เจ้าคิดว่านางจะไปหรือ? จากที่ข้าดู คืนนี้เจ้า ามาเสียเที่ยวแล้ว”
เฟิ่งจิ่วยิ้มขณะส่ายหน้า “ท่านคิ
