ดว่านางสลัดคนของหอหญิงงามหลุดแล้วจริงหรือ?”
หวันเหยียนสิบสามตะลึง ก่อนถามว่า “เจ้าหมายความว่า คนของหอหญิงงามยังจับตาดูนางอยู่? แต่ไหนว่าสลัดหลุดแล้วอย่างไรเล่า ทำไม…”
ยังพูดไม่ทันจบ เขาก็เงียบไป ใช่แล้ว คนของหอหญิงงามกระจายตัวไปทั่วทุกเมือง หนำซ้ำหอหญิงงามยังมีผู้เชี่ยวชาญคอยดูแล นอกจากมีคนงามนับไม่ถ้วน คนมากฝีมือก็มีนับไม่ถ้วนเช่นกัน ขอแค่พวกเขาสืบดู มีหรือจะไม่รู้ว่าหญิงคนนี้ซ่อนตัวอยู่ที่ใด?
เห็นนางเดินกลับ เขาก็รีบสาวเท้าเดินตาม ก่อนจ้องนางด้วยสีหน้าแปลกๆ แม่หนูน้อยจอมเจ้าเล่ห์นี่ นางคงไม่คิดจะรอให้หญิงคนนั้นจนตรอกแล้วค่อยยื่นมือเข้าไปช่วยหรอกนะ?
บนถนนใหญ่ เพราะท้องฟ้าเริ่มมืด ผู้คนจึงเริ่มบางตา มีเพียงพ่อค้าแม่ค้าบางส่วนที่กำลังเก็บแผงลอย นางเอ่ยว่า “ตอนนี้ก็มีข่าวของท่านพี่แล้ว ท่านไม่กลับไปรายงานหรือ ยังคิดจะต ตามข้าไปเรื่อยๆ หรือไร”
“เหอะ ตามเจ้าไปเรื่อยๆ อะไรกัน อย่าลืมว่าตอนแรกพวกเขาเป็นคนให้เจ้ามาตามข้า”
หวันเหยียนสิบสามหลุดขำ ก่อนจะจ้องนางพลางถามว่า “อย่างไรเสียพวกเราก็รู้จักกันมาตั้งนานแล้ว เจ้ายังไม่บอกข้าเลยว่าซื่อเชวียกับมู่ซินเป็นอะไรกับเจ้า ทำไมพวกเขาสองคนถึงได
