าตัวจับยากมาก หากไม่ใช่กักตัวฝึกตนก็หายตัวไป เหตุใดจึงมาอยู่ในป่าผืนนั้นได้ แล้วยังช่ วยเชียนหวาไว้อีก?”
“เจ้าสำนักพรรคเริงรมย์? ไม่ใช่ตาเฒ่าคนหนึ่งหรอกหรือ?” เฟิ่งจิ่วถาม
“ไม่มีใครรู้ว่าเจ้าสำนักพรรคเริงรมย์อายุเท่าไรแล้ว แต่มั่นใจได้ว่าไม่เกินหนึ่งร้อยปีแน่นอน คนคนนั้นวรยุทธ์ล้ำลึกคาดเดาไม่ได้ หนำซ้ำยังเผยหน้าน้อยครั้ง แม้แต่ข้า ก็เคยเห็ นแค่ไกลๆ ในงานประชุมใหญ่หลายปีก่อนเท่านั้น”
หวันเหยียนสิบสามเอ่ย เขาถอนหายใจก่อนบอกว่า “หากถูกเจ้าแห่งกระบี่เริงรมย์ช่วยไป อย่างนั้นก็ไม่ต้องกังวล ไม่เป็นไรหรอก เจ้าแห่งกระบี่เป็นคนของพรรคคุณธรรม เชียนหวาอยู่กับเ เขาไม่มีปัญหาแน่นอน”
“อย่างนั้นก็ดี” เฟิ่งจิ่วเผยรอยยิ้ม ยกมือลูบหัวของเสือร้ายตัวนั้น “หากบอกพวกข้าแต่แรก พวกข้าก็คงไม่ต้องกังวลแล้ว”
ทั้งสองพูดคุยกันอยู่ด้านล่าง ในขณะที่การแข่งขันบนเวทียังคงดำเนินต่อไป และค่อยๆ เข้าสู่ช่วงสำคัญในตอนท้าย ทั้งสองเห็นหญิงงามอายุประมาณสามสิบขึ้นไปบนเวที นางเอ่ยกับผู้ชมว่า “ทุกท่าน การแข่งขันด้านศิลปะทุกท่านก็ได้รับชมกันไปแล้ว ต่อไปเป็นการแข่งขันความงาม วันนี้ไม่ได้มีแค่หญิงงามในหอของเราเท่านั้น ยังมีลูกสาวจากตระกูล
