พยักพเยิดเป็นเชิงบอกให้หญิงสาวคนแรกถอดผ้าปิดหน้าเพื่อเผยโฉมต่อหน้าผู้คน นี่คือช่วงสุดท้ายของการแข่งขัน และเ เป็นช่วงที่สำคัญมากในการตัดสินเลือกหญิงงาม อยู่ที่นี่แม้จะเป็นลูกผู้ดีตระกูลใหญ่โตแค่ไหน สุดท้ายพวกนางก็ต้องถอดผ้าปิดหน้าอยู่ดี
เมื่อหญิงสาวคนแรกถอดผ้าปิดหน้าออก นางเงยหน้ามองไปข้างหน้าอย่างมั่นใจ จากนั้นหญิงสาวคนอื่นๆ ก็ถอดผ้าปิดหน้าเช่นกัน การถอดผ้าปิดหน้าของพวกนาง เรียกเสียงฮือฮาที่เกิดจากการ รตะลึงในความงามจากเบื้องล่างได้เป็นอย่างดี
จนกระทั่งถึงตาหญิงสาวคนสุดท้ายถอดผ้าปิดหน้า ซึ่งก็คือผู้หญิงที่ใส่เสื้อผ้าเก่าและธรรมดาคนนั้นนั่นเอง ชั่วขณะที่นางถอดผ้าปิดหน้าออก เสียงสูดหายใจดังมาจากด้านล่างเวที ถึงข ขั้นที่บางคนลุกขึ้นยืนอย่างลืมตัว จับจ้องไปที่หญิงสาวผู้งดงามกระชากวิญญาณที่อยู่บนเวที
เสื้อผ้าที่เก่าและธรรมดาของหญิงสาวคนนั้น เรียกได้ว่าเหมือนขอทานบนถนนใหญ่จริงๆ แต่พอนางถอดผ้าปิดหน้าออก องคาพยพทั้งห้าอันประณีตและบุคลิกที่เฉพาะตัวนั่น กลับทำให้ผู้คน ไม่อาจละสายตาออกไปได้ โดยเฉพาะดอกไม้สีแดงที่อยู่ตรงหางตา ยิ่งทำให้นางทั้งดูงดงามและลึกลับในเวลาเดียวกัน
“หญิงงามหมายเลขสิบสามเ
