กกลางเวที เสียงพิณงดงามดุจไข่มุกร่วงกระทบจานไข่มุก เสนาะหูยิ่งนัก แม้ไม่เห็นโฉมหน้าของหญิงสาวที่กำลังดีดพิณ แต่ก็สามารถจินต ตนาการได้ถึงความงดงามของนางผ่านเสียงพิณนั้น
ทั่วทั้งหอมีคนไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันคน แต่ไม่มีใครส่งเสียงเอะอะเลยแม้แต่น้อย แม้จะมีคนกำลังพูดคุย แต่ก็เพียงกระซิบกระซาบคุยกันเบาๆ เท่านั้น
เสียงดีดพิณท่ามกลางบรรยากาศหอเช่นนี้ เฟิ่งจิ่วอดเอ่ยปากชมไม่ได้ “ที่นี่ไม่เลวเลยจริงๆ”
ไม่เลวที่มีความงดงามให้เชยชม แล้วยังมีเสียงดีดพิณอันเพราะพริ้งเช่นนี้ หนำซ้ำแม้จะมีคนมากมาย บรรยากาศก็ยังดีถึงเพียงนี้ ไม่มีเสียงเอะอะโวยวายเลยแม้แต่น้อย เหมาะแก่การมาพักผ่อน นหย่อนใจมากจริงๆ
“ข้าจะบอกเจ้าให้ หากถูกขนานนามว่าเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งของหอหญิงงาม ชื่อเสียงจะเลื่องลือไปทั่วทุกที่เลยล่ะ” เพราะการแข่งขันยังไม่เริ่ม ในหอแค่มีเสียงบรรเลงพิณดังอยู่เท่าน นั้น ด้วยเหตุนี้หวันเหยียนสิบสามจึงส่งสัญญาณให้เฟิ่งจิ่วตามเขาออกไปยังที่หนึ่ง
“เจ้าดูตรงนี้ ตรงนี้มีชื่อ ตรงนี้จะเขียนบอกชื่อเมือง และบอกว่าเป็นคุณหนูจากตระกูลไหน หรือหญิงสาวคนไหนจากหอหญิงงามที่ถูกขนานนามว่าเป็นหญิงงามอันดับหนึ่ง หญิงงามเหล่านี้เม มื่อเป็นที่รู
