ตอนที่ 3037 ขอร้อง
“ฮะๆ เจ้าไม่เคยเจอข้า แต่ข้าเคยเจอเจ้า ไม่อย่างนั้นแล้วข้าจะจำเจ้าได้อย่างไร” หวันเหยียนสิบสามบอก ก่อนจะไม่สนใจนางอีก เขาเดินกลับไปหาเฟิ่งจิ่ว ก่อนจะยักคิ้วหลิ่วตากระซิบถามเ เฟิ่งจิ่วว่า “เกี่ยวข้องกับเจ้าหรือไม่?”
“เกี่ยวอะไรกับข้า?” เฟิ่งจิ่วมองเขาตาขวาง
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ถึงจะไม่รู้ว่าเจ้าโผล่มาจากไหน เกี่ยวข้องอะไรกับสำนักดาราครามเซียน แต่ซื่อเชวียกับมู่ซินฝากฝังเจ้าไว้กับข้า ทำไมจะไม่เกี่ยว?” เขาทำหน้าเหมือนจะบอกว่า ‘เจ้ าอย่ามาโกหกข้า ข้ารู้ว่าเจ้าคิดอะไรอยู่’
เฟิ่งจิ่วมุมปากกระตุก นางเองก็ขี้คร้านจะพูดมาก บอกเพียงว่า “ในนี้ก็หาทั่วแล้ว แต่ไม่มีข่าวคราวของท่านพี่เลย ข้าคิดว่านางคงถูกคนช่วยออกไปจากที่นี่แล้ว หากนางถูกช่วย ออกไป ไม่แน่ผ่านไปไม่นานพวกเราก็อาจจะได้ยินข่าวคราวของนางเอง”
“เช่นนั้นเจ้าหมายความว่า?” เขาถาม
เฟิ่งจิ่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงแช่มช้า “ตามมาถึงตรงนี้เบาะแสก็หายไปแล้ว หากหาต่อไปก็มีแต่จะเหนื่อยเปล่า ไม่สู้กลับไปรอฟังข่าวดีกว่า”
สัตว์เทวะสองตัวที่นั่งอยู่ไม่ไกลได้ยินบทสนทนาของพวกเขาก็หันมองหน้ากันแวบหนึ่ง ได้ยินคร่าวๆ ว่ามีคนถูกช่วยออกไปจากที่นี่
พวกมันสนใจแค่ว่
