า เมื่อไรนายท่านจะกลับ? เมื่อไรพวกมันจะได้ทะลวงขั้น? เมื่อไรจะได้เจอสัตว์พันธสัญญาคู่ชีวิตตัวอื่นๆ ของนายท่าน?
แต่ว่า เหตุใดนายท่านไม่ผูกพันธสัญญากับพวกมันเล่า?
เฟิ่งจิ่วกับหวันเหยียนสิบสามกำลังคุยกันอยู่ทางนี้ ขณะที่กลุ่มคนที่อยู่ใต้ต้นไม้เองก็กำลังหารือกันอยู่
“ข้าคิดว่าพวกเขาช่วยเราไว้ คงไม่ทำอะไรพวกเราแน่ อีกอย่างพวกเขาพูดถึงศิษย์พี่หวันเหยียน น่าจะเป็นคนที่มีสายสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับสำนักเซียนของเรา ตอนนี้พวกเราบาดเจ็บหนัก ถึงจะดีขึ้นบ้าง แต่หากเจออันตรายอีกก็เกรงว่าจะสู้ไม่ไหว ไม่สู้พวกเราตามพวกเขาไป จะได้มีคนคอยช่วยเหลือบ้าง”
“อืม ข้าเห็นด้วย” ชายสีหน้าเย็นชาพูดเสริม ขณะหันไปมองสองคนที่ยืนคุยกันอยู่ทางนั้น
“แต่พวกเขาจะยอมให้พวกเราร่วมทางไปด้วยหรือไม่? อย่างไรเสีย…” หญิงสาวสองคนลังเล ท่าทางดูกังวลเล็กน้อย
“จะยอมหรือไม่ ก็ต้องลองถามดูก่อนจึงจะรู้ หากไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปาก พวกเราจะมีโอกาสร่วมทางไปกับพวกเขาได้อย่างไร? ถ้าพลาดโอกาสไปเพราะไม่กล้าเอ่ยปาก ทำให้พวกเราต้องเอาชีวิตมาทิ้ง ไว้ข้างนอกนี้ จะไม่เป็นเรื่องน่าเสียดายหรือ?”
คนที่เหลือครุ่นคิดเงียบๆ ผ่านไปครู่หนึ่ง พวกเขาก็ลงมติกันอย่างเงียบ
