วๆ
“พวกข้าเป็นศิษย์หัวกะทิ อาวุโสเล่า?”
“ที่แท้ก็ศิษย์หัวกะทิ” เขาพยักหน้า ไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาพูด ถามต่อทันทีว่า “อย่างนั้นข้าถามพวกเจ้า พวกเจ้าเคยเห็นหวันเหยียนเชียนหวาที่นี่หรือไม่?”
“ศิษย์พี่หวันเหยียน? ไม่เลย” พวกเขาส่ายหน้า ก่อนถามว่า “เกิดอะไรขึ้นกับศิษย์พี่หวันเหยียนอย่างนั้นหรือ? เหตุใดอาวุโสทั้งสองท่านจึงมาตามหานางที่นี่”
หวันเหยียนสิบสามชำเลืองมองพวกเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงค่อนแคะว่า “พวกเราจะตามหานางที่ไหนแล้วเกี่ยวอะไรกับพวกเจ้า พวกเจ้านั่นแหละ แต่ละคนสภาพร่อแร่เช่นนี้ ยังบอกว่ าเป็นศิษย์หัวกะทิอีก วรยุทธ์แค่นี้ยังกล้าเข้ามาในนี้ หนำซ้ำยังรอดมาได้อีก ช่างน่าประหลาดใจจริงๆ”
พอถูกตำหนิเช่นนี้ พวกเขากลับไม่คัดค้านสักนิด สองคนนี้เป็นใครมาจากไหนไม่รู้ แต่กลับมีวรยุทธ์อยู่เหนือพวกเขา หากทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจ ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง?
“อ้าว ข้าจำแม่หนูน้อยคนนี้ได้ คนในตระกูลมู่ซินใช่หรือไม่” หวันเหยียนสิบสามจ้องหญิงสาวหนึ่งในสองคนนั้น
หญิงสาวคนนั้นชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า “เจ้าค่ะ บรรพชนของข้าก็คือผู้อาวุโสมู่ซิน ข้าเองก็ฝึกวรยุทธ์ภายใต้การดูแลของเขา เพียงแต่ข้าไม่
