ตอนที่ 3025 นักพรตเฉิน
หวันเหยียนสิบสามกับเฟิ่งจิ่วพุ่งตัวออกไปพร้อมกัน คนหนึ่งปัดป้องธนูแหลมที่พุ่งใส่ตาข่ายที่ห้อยอยู่กลางอากาศ คนหนึ่งรวมพลังตวัดฟันไปที่ตาข่ายผืนนั้น
“พลั่ก!”
เสียงหล่นกระแทกดังขึ้น ชายวัยกลางคนที่ห้อยอยู่กลางอากาศกระแทกลงพื้นอย่างแรงพร้อมกับตาข่าย เสียงโอดครวญดังตามมา ชายวัยกลางคนรีบตะเกียกตะกายออกจากตาข่ายผืนนั้นทันที
“ไม่เป็นไรใช่หรือไม่” ทั้งสองเดินมาถามเขา
บางทีอาจเพราะรู้สึกว่าตนเองมีสภาพน่าอาย เขาจึงกระแอมเล็กน้อยก่อนตอบว่า “ไม่เป็นไร” พลางลุกขึ้นยืนแล้วปัดเสื้อคลุม “นึกไม่ถึงว่าข้างในนี้จะวางกลไกไว้ด้วย ต้องระวังตัวหน่อย แล้ว”
“อืม” ทั้งสองคนรับคำ พวกเขาแค่ยิ้มๆ แต่ไม่ได้พูดอะไรมาก เพราะยิ่งพูดก็มีแต่จะยิ่งทำให้อีกฝ่ายรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ
ทั้งสามเดินหน้าต่อ ครั้งนี้เห็นได้ชัดว่าชายวัยกลางคนที่เดินนำหน้าระวังตัวยิ่งกว่าเดิม เหมือนรวบรวมสมาธิทั้งหมด จนเกร็งไปทั้งร่าง เฟิ่งจิ่วเห็นดังนั้นก็ยิ้มก่อนถามว่า “ท่านนั กพรต ยังไม่รู้ว่าท่านชื่ออะไรเลย!”
ชายวัยกลางคนได้ยินก็หันกลับไปมองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง ก่อนตอบว่า “ข้าแซ่เฉิน ชื่อซาน คนในพรรคมักเรียกข้าว่านักพรตเฉิน พวกเจ้าเรียก
