ตอนที่ 3019 ช่วยเหลือ
“แม่หนูน้อย ตามติดข้าไว้” หวันเหยียนสิบสามกำชับ เขย่งปลายเท้าบนพื้น ไล่ตามไปด้วยความเร็ว เขาไม่ได้เก็บวิญญาณพวกนั้นทีเดียว แต่ตามหลังพวกมันไปอย่างช้าๆ
เฟิ่งจิ่วตามอยู่ข้างหลัง เดินเลียบไปตามทางเดินเส้นเล็กๆ กระทั่งเข้าไปในป่าทึบผืนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ ครั้นเข้าไปข้างใน ก็รู้สึกได้ว่าอากาศรอบตัวเย็นลงหลายส่วน แสงอาทิตย์ส่อง งเข้ามาไม่ถึงป่าผืนนี้ ทำให้ที่นี่ดูมืดมน
นางเงยหน้ามองเข้าไปข้างใน เพียงพริบตาเดียว ก็ไม่เห็นเงาร่างของหวันเหยียนสิบสามแล้ว บรรยากาศรอบข้างเงียบสงบ มีเพียงลมที่พัดผ่านเบาๆ ใบไม้ที่ร่วงบนพื้นถูกสายลมม้วนพัดปลิว ว่อน กิ่งไม้บนต้นไม้กระทบเสียดสีดังสวบสาบ
“หวันเหยียนสิบสาม?”
เฟิ่งจิ่วขานเรียก ก่อนจะชะลอฝีเท้าเดินเข้าไปข้างใน เวลาเพียงชั่วพริบตาเดียว เหตุใดจึงไม่เห็นเงาคนแล้วเล่า? นางสาวเท้าเดินเข้าไปข้างใน เพราะในป่าทึบไม่มีทางเดินที่ชัดเจน ผ่าน ไปเพียงครู่เดียว นางก็หลงทางอยู่ในนี้แล้ว
“หวันเหยียนสิบสาม?”
นางขานเรียก ก่อนจะชะงักฝีเท้ามองไปรอบๆ สิ่งที่เห็น นอกจากต้นไม้ก็มีแต่ต้นหญ้าที่สูงเท่าครึ่งตัวคน ขณะที่นางตั้งใจจะเดินกลับ ก็เห็นโสมวิญญาณต้นหนึ่งกำลังเคลื่